غزل شمارهٔ ۲۹۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و دلتنگی خود می‌گوید. او با یادآوری زخم‌های دلش به محبوبش اشاره می‌کند و از غم شب‌زنده‌داری‌اش سخن می‌گوید. او حسرت خواب با معشوق را دارد و به این موضوع می‌پردازد که چگونه غم عشق او را بیدار نگه‌داشته است. در ادامه، به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند که زندگی‌اش را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و بیان می‌کند که وجود معشوق برایش همچون بلایی آسمانی است. شاعر همچنین به حالت عجز و ناراحتی خود به‌سبب عشق می‌پردازد و تضاد میان خواسته‌های هنرمند و قدرت‌مندان را به تصویر می‌کشد. در نهایت، او به زیبایی‌های معشوق و غم عاشقان اشاره دارد و به نوعی از تلخی و شادی‌های عشق سخن می‌گوید.
ای جز می مشک بر سر دوشاز زخم دلم مکن فراموش
هوش مصنوعی: ای دلبر زیبا که همچون می مشکی بر دوش خود داری، زخم دل مرا فراموش نکن.
امشب به کنار من توان خفتکز دست غمت نخفته‌ام دوش
هوش مصنوعی: امشب میتوانی در کنار من خواب کنی، زیرا من به خاطر غم تو دیشب نتوانستم بخوابم.
من شب همه شب نشسته بیدارآهوی تو مست خواب خرگوش
هوش مصنوعی: من تمام شب را بیدار نشستهام و منتظر تو هستم، در حالی که خواب تو مرا مانند یک خرگوش به آرامش میبرد.
از روی تو پرده برفکندندوز راز دلم فتاد سرپوش
هوش مصنوعی: از روی تو پرده کنار رفت و رازی که در دلم داشتم، فاش شد.
ای خواجه بخر به هیچم آخرور بی‌هنرم دوباره بفروش
هوش مصنوعی: ای پادشاه، اگر از من چیزی نمیخواهی، باز هم اگر بیفایده هستم، مجدداً به کسی دیگر بفروش.
بالای خوشت بلای جان استوقتی که نباشدم در آغوش
هوش مصنوعی: زیبایی تو برای من بسیار گرانبها و دردناک است، به ویژه زمانی که در آغوشت نیستم.
خامی نرود ز طبع بیرونتا دیگ هوس نیفتد از جوش
هوش مصنوعی: هرگونه سادگی و ناپختگی از ذات انسان دور نمیشود، تا زمانی که خواستهها و آرزوها با شدت و هیجان ادامه داشته باشند.
از هر چه به جز حکایت عشقما پنبه نهاده‌ایم در گوش
هوش مصنوعی: ما از هر چیزی جز داستان عشقمان غافل شدهایم و آن را نادیده گرفتهایم.
مملوک به عجز و خواجه مغروربلبل به خروش و غنچه خاموش
هوش مصنوعی: بنده به ناتوانی و ضعف دچار است، در حالی که صاحبش به تکبر و خودبزرگبینی مبتلاست. بلبل در حال نغمهسرایی و سر و صداست، در حالی که غنچه در خاموشی و سکوت قرار دارد.
نیشی که زند شکر دهانیخوش تر ز هزار چشمهٔ نوش
هوش مصنوعی: نیشی که مزهاش شیرین باشد، دلپذیرتر از هزار چشمهی نوش است.
کی با تو توان گرفتن آرامکاشوب دلی و آفت هوش
هوش مصنوعی: کسی نمیتواند با تو به آرامش برسد، چون دلش پر از آشفتگی و ذهنش درگیر مشکلات است.
زلف و خط و خال او فروغیدر ماتم عاشقان سیه پوش
هوش مصنوعی: موها و خط و خال او، روشناییای است در حالی که عاشقان در سوگواری غمناک هستند.