غزل شمارهٔ ۳۳۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از لحظات شیرین عشق و خواب‌های دلنشین سخن می‌گوید. او از تجربه‌ای عمیق و جذاب با معشوقش می‌نویسد که در آن اشک و آتش عشق را احساس کرده و به وعده‌های او دل امید بسته است. شاعر بیان می‌کند که برای رسیدن به معشوقش از دنیای خود فاصله گرفته و در آرزوی دیدار او با اشتیاق منتظر بوده است. در نهایت، او به ناامیدی رسیده اما همچنان امیدش زنده است و به عشق و دوستی‌هایش وفادار مانده است. شعر نشان‌دهنده احساسی عمیق و پیچیده نسبت به عشق و وابستگی است.
دیشب به خواب شیرین نوشین لبش مکیدمدر عمر خود همین بود خواب خوشی که دیدم
هوش مصنوعی: دیشب خواب بسیار خوبی دیدم و لحظهای را تجربه کردم که لبهای شیرین و دلنشین او را میمکیدم. در تمام زندگیام، این بهترین خواب و خوشی بود که نصیبم شد.
در خون طپید جسمم تا دامنش گرفتمبر لب رسید جانم تا خدمتش رسیدم
هوش مصنوعی: جسمم در حالتی از عطش و شور و اشتیاق به او افتاده بود و وقتی به او نزدیک شدم، جانم به آخرین لحظاتش رسیده بود؛ به طوری که برای رسیدن به او، تمام توانم را به کار گرفتم.
می‌کند بیخم از جا اشکی که می‌فشاندممی‌زد به جانم آتش آهی که می کشیدم
هوش مصنوعی: اشکی که میریختم مرا از جادهای که میرفتم خارج می‌کند و آتشی که با آه کشیدنهایم به جانم میافتاد.
دوشم به وعده گفتا یک بوسه خواهمت دادجان را به نقد دادم، وین نسیه را خریدم
هوش مصنوعی: دیشب کسی به من گفت میخواهم تنها یک بوسه از تو بگیرم. من جانم را به بها دادهام، اما این بوسه را به گونهای به دست آوردهام که هنوز نمیدانم چه زمانی به من خواهد رسید.
با آن که هیچ پیکی از کوی او نیامدپیغام می‌شمردم حرفی که می‌شنیدم
هوش مصنوعی: هرچند هیچ خبری از او نرسید، اما من همچنان به شمارش پیغامهایی که می‌شنیدم پرداختم.
خیاط حسن تا دوخت بر قامتش قباییمن نیز در محبت پیراهنی دریدم
هوش مصنوعی: خیاط وقتی که لباس زیبایی برای حسن دوخت، من هم در عشق به او، دلی را شکستم و غم و غصهای را احساس کردم.
از عالمی گسستم تا با تو عهد بستماز خویشتن رمیدم تا با تو آرمیدم
هوش مصنوعی: برای پیوستن به تو از همه چیز جدا شدم و از خودم فاصله گرفتم تا در کنار تو آرامش پیدا کنم.
قد تو در نظر بود هر جا که می‌نشستمبام تو زیر پر بود هر سو که می‌پریدم
هوش مصنوعی: هر جا که مینشستم، قد تو در نظر من بود و هر طرف که می‌پریدم، بام تو زیر پایم بود.
تا ناامید گشتم، امید من برآمددیدی که ناامیدی شد مایهٔ امیدم
هوش مصنوعی: زمانی که از همه چیز ناامید شدم، ناگهان امیدی در من شعلهور شد و دیدم که ناامیدیام به من منبع امیدی بخشید.
در ظلمت خط تو دنبال آب حیوانشوقم زیاده می‌شد چندان که می‌دویدم
هوش مصنوعی: در تاریکی، خط تو را مانند آبی که حیوان به سمتش میرود دنبال میکردم و تمایل من به این کار آنقدر زیاد بود که بیشتر از حد معمول می‌دویدم.
تا از تو دشمن جان پاداش من چه باشدزیرا که دوستی را از دوستان بریدم
هوش مصنوعی: دشمنی که از تو دور شده، چه پاداشی برای من دارد؟ زیرا من دوستیام را از دوستانم جدا کردهام.
بعد از هزار خواری در باغ او فروغیشیرین بری نخوردم، رنگین گلی نچیدم
هوش مصنوعی: بعد از اینکه هزار بار زحمت کشیدم و سختیها را تحمل کردم، نتوانستم از زیباییهای باغ او بهرهای ببرم؛ نه از شهد شیرین گلش نوشیدم و نه گلی رنگین چیدم.