غزل شمارهٔ ۴۲۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دل‌باختگی است. شاعر به توصیف حالت‌های عاطفی و احساسی ناشی از عشق می‌پردازد و از اثرات زیبایی معشوق بر خود می‌گوید. او به چشم‌ها و لبهای معشوق اشاره می‌کند که هر دو او را مسحور کرده‌اند و دل‌باختگی‌اش را به تصویر می‌کشد. شاعر از درد و رنجی که عشق برایش به همراه داشته سخن می‌گوید و توصیف می‌کند که هر شب به خاطر زیبایی معشوق خونش به دل می‌ریزد. همچنین به ناامیدی‌اش از دیگران و حسرت بر زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید هیچ کس مانند معشوقش با او رفتار نکرده است.
خونم بتی ریخت کش داده بی چونمژگان خون ریز در ریزش خون
هوش مصنوعی: عشق به من آسیب زده است و چشمان زیبای او مانند چشمهای از خون، احساسات و عواطف من را به شدت تحت تأثیر قرار داده است.
بی باده دیدی چشمان سرمستبی می شنیدی لبهای میگون
هوش مصنوعی: آیا تاکنون چشمان شاد و سرمست افرادی را که بدون شراب هستند، دیدهای؟ آیا صدای لبهای سرخ و میگون آنها را که بینوشیدنی هستند، شنیدهای؟
در عهد زلفش یک جمع شیدادر دور چشمش یک شهر مفتون
هوش مصنوعی: در زمان زیبایی و جذابیت او، افرادی که مجذوبش شدهاند، مانند یک گروه هستند و در اطراف چشمانش، کسانی وجود دارند که به شدت تحت تاثیر قرار گرفتهاند، مانند ساکنان یک شهر.
چشم و لب او هر سو گرفته‌ستشهری به نیرنگ، خلقی به افسون
هوش مصنوعی: چشم و لب او، همه جا را به خود جلب کرده است؛ شهری با فریب و مردمی با جادو و جاذبه.
خوبان نشینند در خانه از شرمهر گه که آید از خانه بیرون
هوش مصنوعی: زیبایان به خاطر شرم و حیا، در خانه میمانند و هر بار که از خانه بیرون میآیند، احساس شرم میکنند.
دل برده از من سروی که داردبالای دلکش، رفتار موزون
هوش مصنوعی: دلم را به دست آورده است سرو زیبایی که با قامت خوش، حرکات دلنشینی دارد.
خون از دل من هر شب روان استتا طره‌اش داشت قصد شبیخون
هوش مصنوعی: هر شب از دل من خون می‌ریزد، زیرا موهای او نقشه حمله به دل من را کشیدهاند.
هر لحظه گردد در ملک خوبیحسن تو بی‌حد، عشق من افزون
هوش مصنوعی: در هر لحظه، زیبایی بینظیر تو در عالم گسترش مییابد و عشق من به تو روز به روز بیشتر میشود.
کاری که او کرد با من فروغیهرگز نکرده‌ست لیلی به مجنون
هوش مصنوعی: آنچه او با من انجام داد، هرگز لیلی با مجنون نکرده است.