غزل شمارهٔ ۴۵۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و پرستش معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که یک زندگی با معشوق به اندازه یک عمر پرستش ارزش دارد و هر لحظه‌ای که با او سپری کند، به معنای پرستی و مستی است. او احساس می‌کند در بندگی عشق معشوق از کار افتاده و از او طلب رحمت دارد. شاعر همچنین به ناپایداری وجود انسان در برابر عشق اشاره می‌کند و از مشکلاتی که در رابطه با معشوق دارد، می‌گوید. او به این نکته می‌پردازد که معشوق وعده داده، اما به او پیمانه‌ای نداده و وعده‌اش را شکسته است. در نهایت اشاره به ضعف خود در برابر قدرت معشوق دارد و از درد و رنجی که به خاطر عشقش متحمل می‌شود سخن می‌گوید.
یک جام با تو خوردن یک عمر می‌پرستییک روز با تو بودن، یک روزگار مستی
هوش مصنوعی: به گزراندن یک عمر با تو به مانند پرستش است و یک روز بودن در کنار تو، به اندازه یک روز پر از خوشی و شادابی به نظر میرسد.
در بندگی عشقت از دست رفت کارمای خواجهٔ زبر دست رحمی به زیر دستی
هوش مصنوعی: در عشق به تو، تمام کارها و امورم به هم ریخته است، ای بزرگتر از من! آیا اندکی به حال کسی که زیر دست توست رحم میکنی؟
بر باد می‌توان داد خاک وجود ما راتا کار ما به کویت بالا رود ز پستی
هوش مصنوعی: میتوانیم هستی خود را به باد بسپاریم تا کارهایمان به جایی والا و بلندمرتبه برسند و از پایینتر از خود رهایی یابیم.
با مدعی ز مینا می در قدح نکردیتا خون من نخوردی تا جان من نخستی
هوش مصنوعی: با شخصی که ادعای معشوقی می‌کند، از جام می نیاشامیدی، تا زمانی که خون من را نریزی و جانم را نستانی.
گفتی دهم شرابت از شیشهٔ محبتپیمانه‌ام ندادی، پیمان من شکستی
هوش مصنوعی: تو گفتی که بادهات را از شیشهٔ عشق به من خواهی داد، اما به من پیمانه‌ای ندادی و عهد و پیمان من را شکستش.
صید ضعیف عشقم، با پنجهٔ توانابیمار چشم یارم، در عین تندرستی
هوش مصنوعی: عشق من مانند یک شکار ضعیف است که در دستان توست. چشمهای محبوب من، حتی در زمانی که سالم و تندرست به نظر میرسند، بیمارند.
با صد هزار نیرو، دیدی فروغی آخراز دست او نرستی وز بند او نجستی
هوش مصنوعی: با وجود تمام قدرت و تلاشها، دیدی که در نهایت، نوری از او به تو نرسید و نتوانستی از بند او رهایی یابی.