شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به یاد یک ماه زیبا و دلخواه میافتد که در خانهاش حضور داشته است. او با بهانههای مختلف به آن فکر میکند و در حالی که این تصویر در ذهنش شکل میگیرد، احساس درد و ناراحتی عمیقی به او دست میدهد و اشکهایش جاری میشود.
دوشینه که آن ماه مشک مو رادر خانه کشیدم به صد بهانه
هوش مصنوعی: دیشب که آن ماه چهرهاش را با موهای مشکینش در خانه جلوهگری کرد، به دلایل زیادی متوجه زیباییاش شدم.
این بیت ملک در خیالم آمدخون دلم از دیده شد روانه
هوش مصنوعی: در خیال من تصویری از یک ملک و سرزمین زیبا شکل میگیرد و غم و درد دل من از چشمانم به بیرون میآید.