رباعی شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر بیان میکند که در پی عشق معشوق دچار مستی و نابودی شده است. او به خاطر عشقش، نه به خاطر می، دچار نشئه شده و معشوق با آگاهی از عشق او، در حال پرسیدن است که این شخص کیست، کجاست و چرا مست شده است.
دوشینه فتادم به رهش مست و خراباز نشئهٔ عشق او، نه از بادهٔ ناب
هوش مصنوعی: دیشب در مسیر او به حالت مستی و خرابی افتادم، و این حالت ناشی از احساس عشق او بود، نه به خاطر شراب خالص.
دانست که عاشقم، ولی میپرسید:این کیست؟ کجاییست؟ چرا خورده شراب؟
هوش مصنوعی: او میدانست که من عاشق هستم، اما همچنان از من سؤال میکرد که این کیست، کجاست و چرا مشروب نوشیده است.