رباعی شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تناقض‌ها و دوگانگی‌های درونی خود اشاره می‌کند. او گاهی تمایل به نوشیدن شراب دارد، گاهی آرزوی وصالی عاشقانه و گاهی به ظواهر مذهبی مانند سبحه و زنار توجه می‌کند. در نهایت، او از خداوند کمک می‌خواهد تا بتواند با این احساسات متناقض خود کنار بیاید.
گاهی هوس بادهٔ رنگین دارمگاه آرزوی وصل نگارین دارم
هوش مصنوعی: گاهی آرزوی نوشیدن می را دارم و گاهی دلم می‌خواهد به معشوقم وصل شوم.
گه سبحه به دست و گاه زنار به دوشیارب چه کنم، کیم، چه آیین دارم
هوش مصنوعی: گاهی سجاده به دست دارم و گاهی زنجیری به دوش. خدایا، چه کار کنم و چه آیینی دارم؟