غزل شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلتنگی شاعر و وفاداری او به معشوقش است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هرگز از یاد معشوقش غافل نشده و همیشه عشق او را در دل دارد. او هرچند جان و سرش را به خاطر عشق از دست داده، اما آرزوی معشوقش از سرش نمی‌رود. شاعر به بحرانی در عشق اشاره می‌کند که باعث می‌شود بسیاری از عاشقان بیخبر به زندگی خود ادامه دهند. در نهایت، شاعر از ناکامی خود در یافتن عشق می‌گوید و به شور و شوقی که از عشق بر او اثر گذاشته، اشاره می‌کند.
هرگز دلم ز کوی تو جائی دگر نرفتیکدم خیال روی توام از نظر نرفت
هوش مصنوعی: هرگز دلم از خیابان تو به جای دیگری نرفت و یک لحظه هم فکر چهره تو از ذهنم بیرون نرفت.
جان رفت و اشتیاق تو از جان بدر نشدسر رفت و آرزوی تو از سر بدر نرفت
هوش مصنوعی: جانم از رفتن رنگ باخته و هیچگاه اشتیاق تو از درونم بیرون نرفته است. حتی بعد از اینکه سرم را ترک کرده، آرزوی تو همچنان از ذهنم دور نشده است.
هرکو قتیل عشق نشد چون به خاک رفتهم بیخبر بیامد و هم بیخبر برفت
هوش مصنوعی: هر کسی که در راه عشق کشته شود، وقتی که به خاک سپرده می‌شود، نه با خبر میآید و نه با خبر میرود.
در کوی عشق بی سر و پائی نشان ندادکو خسته دل نیامد و خونین جگر نرفت
هوش مصنوعی: در دنیای عشق، کسی که سر و سامان ندارد، نشانی از خود به جا نمیگذارد. کسی که دلش شکسته است، نمیآید و کسی که دلی مجروح دارد، نمی‌رود.
عمرم برفت در طلب عشق و عاقبتکامی نیافت خاطر و کاری بسر نرفت
هوش مصنوعی: زندگیام را صرف جستجوی عشق کردم، اما در پایان به هیچ نتیجهای نرسیدم و نه دل خوشی یافتم و نه کاری از پیش بردم.
شوری فتاد از تو در آفاق و کس نماندکو چون عبید در سر این شور و شر نرفت
هوش مصنوعی: از تو شور و هیجانی در جهان ایجاد شد و هیچکس نتوانست مانند عبید، در این حال و هوای شگفتانگیز فرو رود و غرق شود.