غزل شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و دردناک عشق می‌پردازد. شاعر به بیان این موضوع می‌پردازد که دل بسته زنجیر زلف معشوق است و بدون او هیچ ارزشی ندارد. همچنین، اشاره می‌کند که عقل در برابر عشق و شور و شوق عاشقانه هیچ معنایی ندارد و نمی‌تواند آن را درک کند. شاعر از ملامت دیگران به خاطر عشقش شکایت می‌کند و می‌گوید که در این راه، عاشق اختیار چندانی ندارد. او همچنین بیان می‌کند که مانند دیگران در آرزوی وصل معشوق تنها به غم عشق مشغول است و شوق زلف محبوبش او را آشفته کرده است. در نهایت، تأکید می‌گوید که او هیچ عیبی از قبیل مستی و رندی ندارد و این ویژگی‌ها جزو ذاتش هستند.
دلی که بستهٔ زنجیر زلف یاری نیستبه پیش اهل نظر هیچش اعتباری نیست
هوش مصنوعی: دلی که به زنجیر موهای محبوب خود اسیر است، در نظر اهل ادب و دانایی ارزش و اهمیتی ندارد.
سری که نیست در او کارگاه سودائیبه کارخانهٔ عیشش سری و کاری نیست
هوش مصنوعی: اگر انسانی در سر ندارد که به فکر کار و سود باشد، زندگیاش تنها به خوشی و لذت گذرانده میشود و خبری از اندیشه و تلاش در آن نیست.
ز عقل برشکن و ذوق بیخودی دریابکه پیش زنده دلان عقل در شماری نیست
هوش مصنوعی: دلیل و منطق را کنار بگذار و لذت های غیرمعقول را بپذیر، چون در برابر افرادی که دل زنده و بااحساس دارند، عقل و منطق معنا ندارد.
ملامت من مسکین مکن که در ره عشقبه دست عاشق بیچاره اختیاری نیست
هوش مصنوعی: لطفاً مرا سرزنش نکن که در مسیر عشق، این عاشق بیچاره هیچ ارادهای ندارد.
دگر مگوی که هر بحر را کناری هستاز آنکه به جز غم عشق را کناری نیست
هوش مصنوعی: دیگر نگویید که هر دریا یک کناره دارد، زیرا تنها غم عشق است که هیچ کنارهای برایش نیست.
ز شوق زلف بتان بیقرار و سرگردانمنم که مثل من آشفته روزگاری نیست
هوش مصنوعی: من از شوق موهای زیبای معشوقان بیتاب و سرگردان شدهام، و هیچکس به اندازه من در این دنیا آشفته و پریشان نیست.
اگر ز مستی و رندی عبید را عاریستمرا از این دو صفت هیچ عیب و عاری نیست
هوش مصنوعی: اگر عبید از محبت و رندی بیبهره است، من هم از این دو ویژگی هیچ عیب و نقصی ندارم.