غزل شمارهٔ ۸۹

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شخصی می‌خواهد که دیگر به عهد و پیمان‌هایش پایبند نباشد و از دلخوری و بی‌رحمی خود نسبت به دیگران بکاهد. او هشدار می‌دهد که از زلف محبوب کافر کیش خودداری کند و با دلخوری به افراد ضعیف و اسیر اهانت نکند. همچنین از شوریدگی و بی‌رحمی بیش از حد نسبت به مسکینان منع می‌کند و نسبت به عبیدالله زاکانی نیز تأکید دارد که نباید جور و جفا کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که اگر محبوب به بوسه راضی است، بهتر است او را در آغوش بگیرد و از عمل نکردن به این خواسته خودداری کند.