رباعی شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساسات و اندیشههای خود اشاره میکند و میگوید که برخی از افکارش فراتر از بیان و معانی ساده است. او از شعر خود انتقاد میکند و میپرسد چرا شعرش زلال و شیرین نیست، زیرا این کیفیت باید از دل و لبهایش سرچشمه بگیرد.
فکری که بر آن طبع روان میگذردشرحش ز معانی و بیان میگذرد
هوش مصنوعی: اندیشهای که در ذهن میگذرد و احساسات را به حرکت درمیآورد، توصیفش از معانی و توضیحات فراتر میرود.
شعر تو چرا نازک و شیرین نبودآخر نه بدان لب و دهان میگذرد
هوش مصنوعی: چرا شعر تو نرم و دلنشین نبود؟ در واقع این زیباییها تنها به لب و زبان تو مربوط نمیشود.