رباعی شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به انتخاب یک نقطه از دنیا اشاره دارد و از سرگردانی در میان شهرها پرهیز میکند. شاعر به این نکته تاکید میکند که باید مانند مردان با اراده و قوی عمل کنیم و به جای بیهدفی، به برپایی خانهای پایدار بپردازیم. همچنین بر لزوم خودکفایی و استقلال تأکید میکند.
ای دل بگزین گوشهای از ملک جهانزین شهر بدان شهر مرو سرگردان
هوش مصنوعی: ای دل، جایی را در این دنیای بزرگ انتخاب کن و از این شهر به آن شهر نرو که گمراه خواهی شد.
همچون مردان موزه بکن خیمه بسوزبا چادر و موزه چند گردی چو زنان
هوش مصنوعی: مثل مردان با قدرت عمل کن، خیمه را بسوزان و چادر و موزهها را با خود ببر. این کار را با شجاعت انجام بده، همانند زنانی که گرد و غبار را پراکنده میکنند.