شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: این شعر به تغییرات زمانه و از دست رفتن محبت‌ها و دوستی‌ها اشاره دارد. شاعر از حال و هوای گذشته یاد می‌کند که دوستان و عزیزان ارزشمندتر از جان بودند، اما اکنون آن محبت‌ها و گرمی‌ها دیگر وجود ندارند. او احساس تنهایی می‌کند و می‌بیند که همدمان گذشته از بین رفته‌اند و جای آن‌ها خالی است. همچنین به سردی و غم در زندگی جوانان اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس در این دنیا برای دلسوزی و کمک به آن‌ها نیست. شاعر به تلخی زندگی و ناپایداری خوشی‌ها می‌پردازد و به این نتیجه می‌رسد که باید از لحظات خوش حیات استفاده کرد، زیرا این لحظات به زودی می‌گذرند و غم و حسرت جای آن‌ها را می‌گیرد. در نهایت، او نگران یادآوری شادی‌های گذشته و غم این یادآوری است.
زمانه شکل دیگر گشت و رفت آن مهربانی‌هاهمه خونابهٔ حسرت شدست آن دوستگانی‌ها
هوش مصنوعی: زمانه تغییر کرده و مهربانیهایی که بود، اکنون به حسرت تبدیل شده و یاد آن دوستان شیرین است.
عزیزانی که از صبحت گران‌تر بوده‌اند از جانچو بر دل‌ها گران گشتند بردند آن گرانی‌ها
هوش مصنوعی: افرادی که برای ما ارزشمندتر از زندگی هستند، وقتی که بر دل‌ها سنگینی میکنند، آن سنگینی را از ما میگیرند.
نشان همدمان جایی نمی‌بینم، چه شد آریزمانه محو کرد از سر دگر ره آن گرانی‌ها
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که دیگر نشانی از یاران و دوستانم وجود ندارد. چه اتفاقی افتاده است که زمان همه چیز را از شما دور کرده و دشواریها و سختیها را به فراموشی سپرده است؟
کنون در کنج مهمان زمینند آنکه دیدستیپری‌رویان زیور کرده را در میهمانی‌ها
هوش مصنوعی: اکنون کسانی که زیباییهای پریگونه را در مهمانیها دیدهای، در گوشهای از زمین مهمان هستند.
چو مشک ما همه کافور شد از سردی عالمجوانان را ز ما دل سرد شد کو آن جوانی‌ها
هوش مصنوعی: همچون مشک، ما نیز به دلیل سردی دنیای اطراف، به کافور تبدیل شدهایم و این سرما باعث شده دل جوانان از ما سرد شود. کاش آن جوانی‌ها و شادابیها دوباره زنده میشد.
وگر سوزیم در عالم کسی دلسوز ما نبودز بس کز مهربانان رفت سوز مهربانی‌ها
هوش مصنوعی: اگر در این جهان بسوزیم، هیچ‌کس برای ما دلسوزی نخواهد کرد، چون مهربانان به اندازه کافی رنج کشیدهاند و مهربانیهایشان کم شده است.
مخند، ای کامران عشق، بر تلخی عیش منکه من هم داشتم اندازه خود کامرانی‌ها
هوش مصنوعی: ای محبوب و خوشبخت من، بر تلخی شادی من نخشند؛ چرا که من نیز به اندازه خودت خوشبختی و لذت را تجربه کردهام.
کسی کامروز در شادیست فردا بینیَش در غمنوید ماتم غم دان نوا و شادمانی‌ها
هوش مصنوعی: کس امروز در شادی و خوشحالی است، اما فردا را ببین که در غم و اندوه قرار دارد. خبر از غم و ماتم را بگیر و بدان که شادمانی‌ها نیز ممکن است سرانجام به اندوه تبدیل شوند.
به نقد خوشدلی مفروش ده روز حیات خودکه خواهد رایگان رفتن متاع کامرانی‌ها
هوش مصنوعی: از شادیها و لذتهای زندگی خود به خوبی بهرهبرداری کن و آن‌ها را گرامی بدار، زیرا این روزها کوتاه و گذرا هستند و روزی خواهد رسید که این خوشی‌ها به رایگان از دست خواهند رفت.
غم آرد یاد شادی‌های رفته در دل خسروچو یاد تندرستی و زمان شادمانی‌ها
هوش مصنوعی: غم، یادآور لذتها و خوشیهایی است که دیگر وجود ندارند. دل خسرو به یاد میآورد لحظاتی را که سالم و شاد بوده است.