شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: این شعر با لحنی عاشقانه و طلبی، از معشوق خواسته می‌شود که با لبخند و کلام شیرین خود، زیبایی‌اش را به نمایش بگذارد. شاعر به زیبایی لب معشوق و تأثیر کلام او اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که به ظرافت و دلربایی خود ادامه دهد. او به شدت مشتاق دیدن و احساس بوی معشوق است و همچنین به جدایی از وعده‌های معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در دل عاشقان‌گی، او برترین و تمام‌نما است. در کل، شعر به توصیف احساسات عمیق عاشقانه و آرزوی دیدار معشوق می‌پردازد.
قدری بخند و از رخ قمری نمای ما راسخنی بگوی و از لب شکری نمای ما را
هوش مصنوعی: کمی بخند و چهرهات را مثل قمر نشان ما بده، سخنی بگو و لبهای شیرینت را به ما نشان بده.
سخنی چو گوهرتر صدف لب تو داردسخن صدف رها کن، گهری نمای ما را
هوش مصنوعی: سخنانی که از دهان تو خارج می‌شود، ارزشمندتر از هر گوهر و مرواریدی است. بنابراین، بهتر است از صحبتهای بیارزش و سطحی پرهیز کنی و حقیقت و زیبایی را به ما نشان دهی.
به نظر ندیده ام من اثر دهان تنگتاگرت بود دهانی اثری نمای ما را
هوش مصنوعی: من تا به حال تأثیر لبهای تنگ تو را ندیدهام، اگر تو هم دهانی داشتی، میتوانستی تأثیری از ما را نشان دهی.
منم اندر این تمنا که ببینم از تو بوییچو صبا خرامشی کن، کمری نمای ما را
هوش مصنوعی: من در آرزوی آن هستم که بوی تو را احساس کنم. ای باد صبا، کمری را به ما نشان ده!
ز خیال طره تو چو شب است روز عمرمبه کرشمه خنده ای زن، سحری نمای ما را
هوش مصنوعی: در زندگی من، روزها به اندازه شبها تاریک و غمانگیز است. اما اگر تو با ناز و لبخندی به من نگاه کنی، میتوانی به ما امید و روشنی ببخشی.
به زبان خویش گفتی که گذر کنم به کویتمگذر ز گفته خود گذری نمای ما را
هوش مصنوعی: به زبان خود به من گفتی که از کنار کویت عبور کنم، اما اکنون از گفتهات دور نشو و ما را فراموش نکن.
چو منت هزار عاشق بود، ای صنم، ولیکنبه همه جهان چو خسرو دگری نمای ما را
هوش مصنوعی: ای محبوب، اگرچه هزاران عاشق منتظر تو هستند، اما در تمام دنیا مانند کس دیگری به ما نمینگرند.