شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به توصیف عشق و علاقه عمیق خود به معشوق می‌پردازد. او به زیبایی و تاثیر چهره معشوق اشاره می‌کند که مانند خورشید و ماه، زندگی‌اش را روشن می‌کند. دل او از دیگران جداست و آرزو دارد که فقط معشوق او را مورد محبت قرار دهد. شاعر از روزهای سخت و دردناک جدایی یاد می‌کند و می‌گوید که اشک‌هایش نمایانگر عشق و درد اوست. او همچنین به مسأله مرگ در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که زندگی بدون حضور معشوق برایش سخت و غیرممکن است. در نهایت، شاعر به زیبایی معشوق و ارتباط آن با احساساتش اشاره می‌کند و خواستار وصال او می‌شود.
وه که اگر روی تو در نظر آید مراعیش ز خورشید و مه روی نماید مرا
هوش مصنوعی: اگر چهره تو را ببینم، شادیام از دیدن خورشید و ماه بیشتر خواهد شد.
بسته تست این دلم با دگرانم مبندکاش که با دیگران دل بگشاید مرا
هوش مصنوعی: دل من را به دست دیگران ندهید، کاش که این دل تنها در اختیار خودم باشد و با هیچکس دیگری گشوده نشود.
جان من آن روز رفت کم رخت آمد به پیشیاربم آن روز پیش، پیش نیاید مرا
هوش مصنوعی: جان من در آن روزی که تو به دیدارم آمدی، رفت و دل باخت. ای کاش آن روز دوباره برگردد، اما چنین روزی برای من تکرار نخواهد شد.
روی نما شد ز اشک چهره من تا هنوزاز تو چه خونهای تر روی نماید مرا
هوش مصنوعی: چهرهام به خاطر اشکهایم به وضوح تغییر کرده و همچنان از یاد تو درد و غمهای زیادی به قلبم میآید.
خون مرا آب کرد گریه که در خدمتتپیش ز من دور باد هیچ نیاید مرا
هوش مصنوعی: گریهام به خاطر تو زندگیام را کمرنگ و بیروح کرده است، اما امیدوارم که هیچ چیزی در دوریات بر من تأثیر نگذارد.
دل بشنیدم که دوش لعل تو بوسید و مردپیش چنین مردنی زیست نشاید مرا
هوش مصنوعی: دل شنیدم که دیشب لبهای تو را بوسید و مردی که در برابر چنین ضعف و ناچیزی زندگی می‌کند، شایسته من نیست.
سینه خسرو ز تست آیینه زنگ‌خوردمصقل وصل تو کو تا بزداید مرا
هوش مصنوعی: سینه خسرو در اثر عشق به تو مانند آینهای شده که زنگ زده است. چه چیزی است که مرا از این آلودگی پاک کند؟