شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این شعر به موضوعاتی چون عبرت‌آموزی و درک ارزش زندگی اشاره دارد. شاعر به مخاطب می‌گوید که باید از بدی‌های گذشته و آسیب‌های آن بپرهیزد و از فرصت‌های امروز بهره ببرد. او بر این نکته تأکید می‌کند که عمر به سرعت می‌گذرد و باید از لحظات زندگی استفاده کرد. همچنین، به یادآوری دلایل غم و اندوه پرداخته و می‌گوید که نباید دل به کسی ببندیم، چرا که در نهایت فراموش خواهیم شد. در نهایت، شاعر به ارزش «امشب» و خوشی‌هایی که در آن وجود دارد اشاره می‌کند و بر لزوم استفاده از فرصت‌های حال تأکید می‌کند.
ای به بدی کرده باز چشم بدآموز رابین به کمین گاه چرخ ناوک دلدوز را
هوش مصنوعی: ای کسی که به بدیها عرض وجود میکنی، نگاهت را به آن چشمهای بدآموز بینداز و ببین چطور تقدیر همچون چرخ، تیر دلخوشکننده را در کمین نشسته است.
هر چه رسد سر بنه زانکه میسر نشدنیکوی آموختن چرخ بدآموز را
هوش مصنوعی: هر چیزی که به تو میرسد، قبول کن و از آن استفاده کن، زیرا آموختن از تجربیات نامطلوب و ناپسند هم میتواند مفید باشد.
سوخته غم مدار دل به چنین غم، از آنکدل به کسی برنسوخت مرگ جگر سوز را
هوش مصنوعی: غم خوردن و دل شکستن برای چنین موضوعی بیفایده است، زیرا دل هنگام عشق ورزیدن به کسی، هرچند دچار درد و رنج شود، میتواند این درد را بیشتر از مرگ تحمل کند.
پیر شدی کوژ پشت دل بکش از دست نفسزانکه کمان کس نداد دشمن کین توز را
هوش مصنوعی: به سالهای عمر خود نگاه کن و متوجه باش که باید از خواستهها و نفس نفسزننده خود فاصله بگیری، زیرا کسی نیست که به تو کمک کند و از دشمنی که تو را میآزارد، در امان نیستی.
چون تو شدی از میان از تو به روز دگرجمله فرامش کنند یاد کن آن روز را
هوش مصنوعی: زمانی که تو از میان رفتی، دیگران در روزهای آینده همه چیز را فراموش میکنند. به یاد آن روز باش.
خود چو بدیدی که رفت عمر بسان پریراز پی فردا مدار حاصل امروز را
هوش مصنوعی: وقتی دیدی که زندگی مانند پرواز یک پری می‌گذرد، وقتت را برای دستیابی به آینده هدر نده و به دستاوردهای امروز اهمیت بده.
نقد تو امشب خوش است زانکه چو فردا به روزقدر نباشد به روز شمع شب افروز را
هوش مصنوعی: امشب نقد تو زیباست چون فردا دیگر روز قدر نیست و شمع شبافروز در روز روشنایی ندارد.