شمارهٔ ۱۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج عاشقانه خود صحبت می‌کند و احساس می‌کند که صبر و تحملش به پایان رسیده است. او می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند فهمی از اوضاع او داشته باشد و حتی خرد و عقلش نیز نمی‌تواند به او کمک کند. شعر نشان می‌دهد که عشق و اندوه او عمیق است و وضعیتش به گونه‌ای است که هیچ‌چیز نمی‌تواند کمکی به او کند. او به شعله‌های درون خود اشاره می‌کند و از دیگران می‌خواهد که بر حال او حسرت نخورند، زیرا تحمل و طاقت او در برابر این عشق و درد بسیار پایین آمده است. در نهایت، شاعر به یک وضعیت ناامیدکننده در عشق خود اشاره می‌کند و احساس می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند او را درک کند.
دلی کش صبر نبود آن من نیستکسی کو دل دهد جانان من نیست
هوش مصنوعی: اگر دلی باشد که تاب و تحمل نداشته باشد، من هم کسی نیستم که بتواند دل به معشوقی بسپارد.
کبابم ساخت، این خونابه زان استگنه بر دیده گریان من نیست
هوش مصنوعی: من در آتش عشق ذوب شدم و این اشکها که بر چشمانم میریزد، تنها به خاطر گناهانی است که بر دوش میکشم.
همه مضمون من شهری فرو خواندکه مهر صبر در فرمان من نیست
هوش مصنوعی: همه موضوعات و مفاهیم من به گونه‌ای در هم تنیده شده که دیگر نمیتوانم صبر کنم و این موضوع خارج از کنترل من است.
تو می‌سوز ای دل و مگری تو ای چشمکه شعله در خور طوفان من نیست
هوش مصنوعی: دل تو در حال سوختن است و فقط تویی که از این درد آگاه نیستی، ای چشم که نمیدانی شعلهات در برابر طوفان من هیچ نیست.
رخش دیدم به دل گفتم چه گویی؟که یعنی این بلا بر جان من نیست
هوش مصنوعی: وقتی صورت او را دیدم، با خودم گفتم: چه میگویی؟ این زحمت و مشکل برای جان من نیست.
نصیحت از خرد جستم خرد گفتکه بر دیوانگان فرمان من نیست
هوش مصنوعی: نصیحت و پند را از عقل خواستم؛ عقل به من گفت که بر دیوانگان تأثیری ندارد و نمیتوانم به آنها فرمان دهم.
شب دوشینه جان سویش چنان رفتکه زان اوست گویی زان من نیست
هوش مصنوعی: شب گذشته، جانم به سوی او چنان پر کشید که انگار او از وجود من جداست و من دیگر ارتباطی با او ندارم.
چو تیرم زد، کشید آلوده خونبه خنده گفت کاین پیکان من نیست
هوش مصنوعی: وقتی به من تیر زد، خون آلودهام را کشید و با خنده گفت که این تیر متعلق به من نیست.
بسوزد خسروا، دل‌ها چه نیکوستکه گوش خلق بر افغان من نیست
هوش مصنوعی: بگذار خسرو بسوزد، اما دل‌ها چه زیبا هستند که هیچ‌کس به ناله و آوای من توجهی نمیکند.