شمارهٔ ۱۴۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عمیق خود پرداخته و نشان می‌دهد که دل و جان او هیچ‌گاه متعلق به کسی غیر از معشوقش نیست. او به نوعی تنهایی و غم اشاره کرده و می‌گوید که در برابر مشکلات و سختی‌ها، تنها کسی که برایش اهمیت دارد معشوقش است. شاعر همچنین بیان می‌کند که عشقش درد و سوزی عمیق به همراه دارد که تنها برای خودش است و تحت تاثیر کسی دیگر قرار نمی‌گیرد. در نهایت، او به مرگ و سرنوشت ناشی از عشقش اشاره کرده و تأکید می‌کند که هرچه بر سرش بیاید، دل‌باخته‌اش باقی خواهد ماند.
دل کازاد باشد آن من نیستکسی کوشاد باشد جان من نیست
هوش مصنوعی: دل کسی که زنده و شاداب باشد، متعلق به من نیست و هیچ کس که روحش آزاد و شاد باشد، جان من نیست.
گدایان جان نهندش، لیک این سهلخراج دولت سلطان من نیست
هوش مصنوعی: فقیران جانشان را فدای او میکنند، اما این کار آسانی نیست و من نمیتوانم به آسانی مالیات و هزینههای سلطنت را پرداخت کنم.
خوش آن شوخی که تیرم زد، پس آن گهکشید و گفت کاین پیکان من نیست
هوش مصنوعی: خوشا به حال آن شوخی که با کلماتش قلب مرا جراحت کرد، سپس برگشت و گفت این تیر و پیکانی که به من زده، از آن من نیست.
کدامین منت است از سوز شوقشکه بر جان و دل بریان من نیست
هوش مصنوعی: چه منت بزرگی است از محبت او که بر جان و دل من هیچ آسیبی نمیزند.
ز غم هم پیش غم نالم که شبهاجز از کس مونس زندان من نیست
هوش مصنوعی: از درد و دل غمگینم فریاد میزنم، چرا که در شبها تنها کسی که در کنارم نیست، کسی برای هم زبانی و همراهی من است.
بکش هر سان که خواهی چون منی راکه زان تست خسرو، زان من نیست
هوش مصنوعی: هرطور که میخواهی با من رفتار کن، چون من فقط یک انسان هستم و تو تنها به خاطر خودت برای من اهمیت داری، نه به خاطر من.