شمارهٔ ۱۸۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره درد و رنج ناشی از جدایی و عشق ناکام است. شاعر بیان می‌کند که دل به داغ هجران عادت کرده و نصیحت‌ها برایش بی‌فایده شده‌اند. او غم و جدایی را چنان عمیق و دشوار می‌بیند که آزادی دل در کنار معشوق را سخت می‌داند. عقل از او جدا شده و نمی‌تواند پاسخگوی مشکلات عشق باشد. شاعر همچنین به زحمت تحمل چهره محبوبش اشاره می‌کند و از بی‌اقبالی چشمش گلایه می‌کند. در ادامه، او درباره زندگی و مرگ و اعتقاد به عشق صحبت می‌کند، و می‌گوید که محبت معشوق ممکن است همیشه در دل بماند، حتی اگر او در دنیای دیگری زندگی کند. نهایتاً، شاعر به حالات و احساسات مختص به عشق و جدایی اشاره می‌کند و از درد و زخم این عشق می‌نالد.
روزگاری شد که دل با داغ هجران خو گرفتاز نصیحت باز کی گردد دلی کان خو گرفت
هوش مصنوعی: روزی بر انسان میگذرد که دلش به تحمل درد جدایی عادت می‌کند. نصیحت‌ها دیگر به دلش نمینشیند و چنین دلی که در این حال قرار گرفته، دیگر باز نمیگردد.
مشکل است آزاد بودن، دل که با دلبر نشستمردنست، از تن، جدایی دل که با جان خو گرفت
هوش مصنوعی: آزاد بودن کار آسانی نیست، زیرا وقتی دل با معشوقش همراه میشود، انگار از بدن جدا میشود و این جدایی برای قلبی که با جانش آشتی کرده، بسیار دشوار است.
عقل بیرون شد ز من، پرسیدمش کین چیست، گفتما که هوشیاریم با دیوانه نتوان خو گرفت
هوش مصنوعی: عقل من از دست رفت و از او پرسیدم که چه اتفاقی افتاده است. او پاسخ داد که ما که درک و فهم داریم، نمیتوانیم با انسانهای دیوانه کنار بیاییم.
من شبی چون کوه دارم زین دل کوتاه روزخرم آن ذره که با خورشید تابان خو گرفت
هوش مصنوعی: من شبی مانند کوه، از دل سنگین خود رنج میبرم؛ اما روزهای شاد و روشن را فقط آن ذرهای تجربه می‌کند که با خورشید درخشان آشنا شده است.
طاقت رویت ندارم، گرچه می‌دانم از آنکچشم بی‌اقبال من با پای دربان خو گرفت
هوش مصنوعی: من نمیتوانم زیبایی چهرهات را تحمل کنم، هرچند می‌دانم که چشم ناامید من به خاطر رفت و آمدهای بیفایدهاش عادت کرده است.
طاقت رویت ندارم، گرچه می‌دانم، از آنکچشم بی‌اقبال من با پای دربان خو گرفت
هوش مصنوعی: من نمیتوانم دیدار تو را تحمل کنم، هر چند که می‌دانم. چون چشمان نامناسب من به دیدن دور از تو عادت کرده است.
آگهی کی دارد از اسکندر تشنه‌جگرخضر تنها خوار کو با آب حیوان خو گرفت
هوش مصنوعی: کیست که از درد و تشنگی اسکندر خبر دارد؟ خضر تنها که با آب حیات آشنا است، چگونه میتواند به او کمک کند؟
دل به زلفت ماند، ازو بوی مسلمانی مجوزان که عمری رفت کاندر کافرستان خو گرفت
هوش مصنوعی: دل به زلف تو دلباخته، اما نباید انتظار بوی مسلمانی از آن داشته باشی، چون سالها در سرزمین کافران زندگی کرده و به آنها عادت کرده است.
گر خیالت مونس دل شد مرا، بازش مدارهم به من بگذار کین یوسف به زندان خو گرفت
هوش مصنوعی: اگر خیال تو تسلیدهنده دل من شده است، باز هم آن را دور نکن و بگذار همچنان در دل من بماند. این یوسف (که در اینجا به عشق یا آرزو اشاره دارد) به زندان عشق عادت کرده است.
مردمان گویند خسرو چونی از سر کو ب عشقچون بود، گویی که آن با زخم چوگان خو گرفت
هوش مصنوعی: مردم میگویند ای خسرو، چطور هستی؟ از عشق خود چه احوالی داری؟ انگار که تو با زخمهای عشق عادت کردهای.