شمارهٔ ۲۸۴
هوش مصنوعی: این شعر، به ناپایداری و فریبندگی زندگی و دنیا اشاره دارد. شاعر می‌گوید که虽然 بدن و زندگی زیبا هستند، اما هر دو ثابت و پایدار نیستند. دنیای مادی، جایی برای خوشی و آرامش نیست و حتی بهترین شکل انسان نیز در نهایت عموماً شکستنی است. دل نباید به دنیا وابسته شود، زیرا هیچ کس در این دنیا از درد و رنج خالی نیست. شاعر همچنین به بی‌اعتباری مقام و جاه دنیوی اشاره می‌کند و هشدار می‌دهد که هرگز نباید به زندگی و منازل دنیوی دل خوش کرد، چرا که اینها در دست هیچ کس جایی برای انتخاب ندارند.
خوش خلعتی ست جسم، ولی استوار نیستخوش حالتی ست عمر ولی پایدار نیست
هوش مصنوعی: ظاهر زیبای بدن خوشایند است، اما دوام نمیآورد. همچنین حال خوش زندگی لحظهای است، ولی پایایی ندارد.
خوش منزلی ست عرصه روی زمین، دریغکانجا مجال عیش و مقام قرار نیست
هوش مصنوعی: زمین مکان زیبایی برای زندگی است، اما افسوس که در اینجا فرصتی برای خوشی و آرامش وجود ندارد.
هر چند بهترین صور شکل آدمی ستلیکن همه چو سرو قد گلعذار نیست
هوش مصنوعی: اگرچه انسانها در بهترین شکل و صورت خود را دارند، اما همه مانند سروهای بلند و زیبا نیستند.
دل در جهان مبند که کس را ازین عروسجز آب دیده خون جگر در کنار نیست
هوش مصنوعی: دل خود را به دنیا وابسته نکن، زیرا هیچکس در این دنیا از زیباییهای آن جز اشک و خون دل چیزی به دست نمیآورد.
مردی که در شمار بود این زمان کجاست؟کو را درین زمانه غم بیشمار نیست
هوش مصنوعی: مردی که در این زمان مطرح و شناخته شده بود، کجاست؟ او که در این دوران از غم و اندوه خبری ندارد.
غره مشو ز جاه مجازی به اعتبارکاین جاه را به نزد خدا اعتبار نیست
هوش مصنوعی: به خود نبال و مغرور نشو از مقام و جایگاهی که به صورت ظاهری به دست آوردی، زیرا این مقام در نظر خداوند ارزشی ندارد.
زنهار اختیار مکن بهر منزلیکانجا به دست هیچ کسی اختیار نیست
هوش مصنوعی: مواظب باش که برای اقامت در جایی انتخاب نکن، زیرا در آنجا هیچکس بر چیزی تسلط ندارد.