شمارهٔ ۳۰۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف معشوق و تاثیر او بر شاعر می‌پردازد. شاعر از زیبایی‌های معشوق و دشواری‌های عشق صحبت می‌کند و می‌گوید که با وجود زیبایی‌های او، نمی‌توان تمام دنیا را به یک تار مویش نسبت داد. شاعر در شب زیبا به یاد معشوقش می‌افتد و احساس می‌کند که دیگر نمی‌تواند به روی خوش او فکر کند. همچنین از دل شکستگی و طعنه‌زنی‌های خود به خاطر عشق سخن می‌گوید و می‌خواهد با نوشیدن می، شوق و درد خود را تسکین دهد. در نهایت، شاعر به عشق و تاثیرات آن بر زندگی و حالات خود اشاره می‌کند و به نقش معشوق در این احساسات اشاره می‌نماید.
زلف به ظلم گر چه جهانی فرو گرفتنتوان همه جهان به یکی تار مو گرفت
هوش مصنوعی: هرچند که زلف زیبا و گیسوی دلربا میتواند دنیایی را به خود جذب کند، اما نمی‌تواند همه چیز را تنها به یک تار مو درآورد.
در ماهتاب دوش خرامان همی شدیماهت بدید و چادر شب پیش رو گرفت
هوش مصنوعی: در شب روشن ماه، تو با ناز و زیبایی به آرامی قدم میزدی و من، در شرایطی که چادر شب را در مقابلم نگه داشته بودم، تصویر زیبایت را تماشا میکردم.
من چون کنم که روی دگر خوش نمی کنداین چشم رو سیه که به روی تو خو گرفت
هوش مصنوعی: من چگونه میتوانم با کسی دیگر خوشحال باشم، وقتی که این چشمان سیاه من به چهره تو عادت کرده است؟
وقتی زبان طعن گشادم به بیدلیاینک دل خراب مرا حق او گرفت
هوش مصنوعی: زمانی که زبانهام را به انتقاد و طعن باز کردم، در حالتی از ناامیدی، حال و روز بد دلم به حق او رسید.
بوسیدم آن لب و ز شکر می ماند سخنیعنی بخواهد این نمکم در گلو گرفت
هوش مصنوعی: لبان آن معشوق را بوسیدم که شیرینی آن به قدری بود که حسرت آن در دلم ماند، گویی کلامم را در گلویم حبس کرده و نمیتوانم به راحتی بیان کنم.
ساقی، بیار می که چنان سوخت دل ز عشقکز سوز این کباب همه خانه بو گرفت
هوش مصنوعی: ای ساقی، بیا و می را بیاور، که دل من به خاطر عشق به شدت سوخته است و این آتش طوری است که بوی آن همه جا را پر کرده است.
ای پرده پوش قصه من، بگذر از سرمکاین سرگذشت من همه بازار و کو گرفت
هوش مصنوعی: ای محافظ رازهای من، به من گذر کن و از من فاصله بگیر، زیرا این داستان من تمام زندگی و دنیای مرا در بر گرفته است.
بس پارسا که از هوس شاهدان مستدر میکده در آمد و بر سر سبو گرفت
هوش مصنوعی: بسیاری از آدمهای پارسا و با تقوا، تحت تأثیر جذابیتهای دنیوی و دلرباییهای میهمانیها، به دنیای لذتها و خوشیها روی آوردند و در این میان، به خود اجازه دادهاند که به سوی خوشیها بروند و از آن لذت ببرند.
جان برده بود خسرو مسکین ز نیکوانعشق تو ناگهانش در آمد، فرو گرفت
هوش مصنوعی: خسرو مسکین بهطور ناگهانی جانش را از دست داد و احساس کرد که عشق تو او را فرا گرفته است.