شمارهٔ ۴۹۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حال و احوال عاشقان و درد و رنجی که از جدایی معشوق متحمل می‌شوند، پرداخته است. شاعر از دگرگونی‌های احساسی ناشی از عشق و فراق صحبت می‌کند و به چالش‌ها و مصایب موجود در این مسیر اشاره می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که نگاهی به وضعیت آشفتۀ عاشقان بیاندازد و از درد‌های آن‌ها مطلع شود. همچنین به فداکاری‌هایی که در عشق صورت گرفته، اشاره کرده و به سرنوشت و بخت افراد عاشق پرداخته است. در کل، شعر در ادامه بیانگر پیچیدگی‌های عشق و تحمل رنج‌های ناشی از آن است.
ماییم درون سوخته، بیرون شده ای چنددر سلسله لیلی و مجنون شده ای چند
هوش مصنوعی: ما دردل خود داغ و سوختهایم، اما تو چند بار در داستان لیلی و مجنون ظاهر شدهای؟
خوردیم بسی خون دل از تو، تو هم آخریک می بخور از دست جگر خون شده ای چند
هوش مصنوعی: ما از درد و رنج دل زیادی به خاطر تو کشیدیم، حالا تو هم لطفاً یک بار از عصاره غم و درد ما بنوش.
چون حال دگرگون شده زاندوه تو ما راتو روی مگردان ز دگرگون شده ای چند
هوش مصنوعی: وقتی حال ما به خاطر اندوه تو تغییر کرده، تو روی خود را از ما برنگردان. چه مدت میخواهی از این تغییر حال ما غفلت کنی؟
ای مرغ، چه خوانی سوی باغ، از خسک هجر؟بگذار درین بادیه بیرون شده ای چند
هوش مصنوعی: ای پرنده، چرا برای باغ میخوانی در حالی که از غم جدایی ناراحتی؟ بگذار که در این بیابان مدتی خارج از آنجا باشی.
در عشق فدا شد دل و جان و تن خسرواینک نگر از بخت همایون شده ای چند
هوش مصنوعی: در عشق، دل و جان و جسم خسرو فدای عشق شدهاند. اکنون ببین که چقدر بختش خوب شده است.