شمارهٔ ۵۴۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره درد و تنهایی عاشقان است و اشاره دارد به غم و رنجی که اهل نظر و عشق احساس می‌کنند. شاعر می‌گوید که باید از زیبایان دلخواهی جست و چون عاشقان در غم و هجران به سر می‌برند، نمی‌توانند به خوبی به زیبایی‌ها نگاه کنند. او از عمر عاشقان و شور و شوقشان در شب‌های بی‌همراهی سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که زیبایی در نگاه عاشقانه قابل مشاهده است، حتی اگر در دور باشند. در نهایت، شاعر به اشک و غم دل‌های عاشق اشاره کرده و به نوعی درد وجودی اشاره می‌کند که از عشق ناشی می‌شود.
از آن اهل نظر در غم اسیرندکه منظوران بغایت بی نظیرند
هوش مصنوعی: افرادی که دانش و بینش دارند، در درد و رنج غم گرفتارند، زیرا کسانی که به دنبال آنان هستند و اهدافشان را دنبال می‌کنند، بسیار خاص و بینظیرند.
دیت از خوبرویان جست بایدبه هر جایی که مشتاقان بمیرند
هوش مصنوعی: باید از زیبایی‌ها و خوشروانیها فرار کرد، چرا که در هر جایی که دلباختگان و عاشقان حضور داشته باشند، جانشان به خطر میافتد و ممکن است بمیرند.
نیایند اهل دل در چشم خوبانکه اینان تنگ چشم، آنان حقیرند
هوش مصنوعی: افراد با روح و دل در برابر زیبایی‌ها و دلرباییهایی که دارند، نمیآیند، زیرا این زیبایی‌ها، تنگ نظر هستند و در مقابل ارزشهای بزرگ و والای انسانی حقیر به حساب میآیند.
کسان کز دست دل خونی نخورنداگر پیرند هم طفل به شیرند
هوش مصنوعی: افرادی که از دل خود خون نمیخورند، حتی اگر سالخورده باشند، همچنان مانند کودکان بیتجربه و نابالغ باقی میمانند.
زهی عمر دراز عاشقان، گرشب هجران حساب عمر گیرند
هوش مصنوعی: عاشقان به عمر طولانی خود افتخار می‌کنند، حتی اگر شب‌های جدایی را به حساب زندگیشان بیاورند.
به دیداری که بنمایدم از دورپذیرفتم به جان، گر جان پذیرند
هوش مصنوعی: من به دیداری که از دور به من نشان داده می‌شود، با جان و دل استقبال میکنم، اگر جانم این دیدار را بپذیرد.
درون دیده شانم نیکوان رااگر چه راست در بالا چو تیرند
هوش مصنوعی: من در چشمان نیکوکاران از آنها دیدن میکنم، حتی اگر همچون تیر، راست و عینیت در بالای آنها باشد.
به دردت مردمان چشم خسرودر آب دیده مرغ آبگیرند
هوش مصنوعی: مردم در سختی و نداری خود را به چشمان خسرو میزنند، مانند پرندهای که در آب به جستجوی غذا و زندگی است.