شمارهٔ ۶۳۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و دلبستگی خود به معشوق اشاره می‌کند و از رنج‌ها و اندوه‌هایی که به خاطر او تحمل می‌کند، سخن می‌گوید. او می‌گوید که هرچند درد و رنج را تحمل می‌کند، اما هرگز تصمیم ندارد از عشقش کناره‌گیری کند. شاعر همچنین به اراده‌ای که برای دیدار معشوق دارد، تأکید می‌کند و می‌گوید که حتی در برابر ناامیدی‌ها یا فشارهای اطرافیان، از عشقش دست نخواهد کشید. در بخش‌های دیگر شعر، به زیبایی معشوق و ویژگی‌های او اشاره می‌شود و شاعر از عشق خود با حرارت و شدت صحبت می‌کند. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که هرچند ممکن است مورد انتقاد یا سوءتفاهم قرار بگیرد، اما باز هم به عشق خود وفادار خواهد ماند.
من ز جانان گر چه صد اندوه جان خواهم کشیدتا نپنداری که خود را بر کران خواهم کشید
هوش مصنوعی: من از معشوقم اگرچه درد و رنجهای زیادی را تحمل میکنم، اما نمیخواهم اینطور به نظر بیاید که از او فاصله میگیرم یا خود را به دور از او قرار میدهم.
مردمان، از من چه می خواهید آخر، وه که منپای از کویش به گفت مردمان خواهم کشید
هوش مصنوعی: مردم، شما از من چه انتظاری دارید؟ من بههیچوجه نمیتوانم از نزدیکان خود دوری کنم.
بیش ازین نبود که بکشندم، بخواهم مست رفتآشکارا در برش گیسوکشان خواهم کشید
هوش مصنوعی: دیگر اینقدر بیشتر نمیتوانستند تحمل کنند که مرا بکشند. اگر بخواهم، بهراحتی میتوانم در آغوشش بروم و در میان گیسوانش خود را آرام کنم.
من نیم زآنهاکه از خوبان بتانم سر به تیغهر چه آید بر سرم از بهرشان خواهم کشید
هوش مصنوعی: من جزو آنهایی نیستم که از زیباییها ترس داشته باشند؛ اگر شرایط سختی برایم پیش بیاید، برای آنها حاضر به تحمل هر چیزی هستم.
آب چشم عاشقان تا می رود خواهم فشاندکبر ناز نیکوان تا می توان خواهم کشید
هوش مصنوعی: دل عاشقان تا وقتی که اشک میریزند، من هم با تمام وجود زیباییها و نازهای محبوبان را در دل خواهم داشت و سعی میکنم از آن لذت ببرم.
گر ترا بینم مگو، جانا که چشمت برکشمهم مرا فرما که من از دیدگان خواهم کشید
هوش مصنوعی: اگر تو را ببینم، ای عشق، به من نگو که چه کنم؛ چون چشمانت مرا میکشند، پس از تو میخواهم که من هم از نگاههایم برای تو بکشم.
ای خروس گنگ، آخر روز خواهد شد گهیهم سرت خواهم برید و هم زبان خواهم کشید
هوش مصنوعی: ای خروس که هیچ صدایی نداری، روز به پایان خواهد رسید و در آن زمان، ممکن است هم سرت را بزنم و هم زبانت را از دهانت بیرون بکشم.
دل که گم کرده ست خسرو، پیش او آخر گهیخنده ای خواهد از آن کنج دهان خواهم کشید
هوش مصنوعی: دل خسرو، که دچار گمراهی شده، به دنبال لبخندی از او خواهد بود که در آن گوشه دهانش پیدا می‌شود.