شمارهٔ ۹۹۶
هوش مصنوعی: این شعر احساسات عاطفی شاعر را نسبت به معشوق نشان می‌دهد. شاعر اعلام می‌کند که دل و احساساتش را به هیچ‌کس غیر از یار محبوبش نخواهد داد و بدون او زندگی برایش بی‌معناست. او همچنین به بی‌وفایی و عدم اعتماد به دیگران اشاره می‌کند و می‌گوید که هرگز عشق و محبتش را به کسی جز معشوق نخواهد بخشید. به‌عبارتی، او شدیداً متعهد به عشقش است و به هیچ‌وجه نمی‌خواهد احساساتش را به دیگری منتقل کند.
دل بدین و بدو نخواهم دادجز به یار نکو نخواهم داد
هوش مصنوعی: دل خود را به کسی نخواهم سپرد جز به محبوبی نیکو و شایسته.
بی تو، ای آرزوی سینه منسینه را آرزو نخواهم داد
هوش مصنوعی: بدون تو، ای آرزوی دلم، هرگز دل را به آرزو نخواهم سپرد.
مهر تو بر کسی نخواهم بستآب حیوان به جو نخواهم داد
هوش مصنوعی: من هرگز محبت و محبت تو را به کسی دیگر نخواهم داد و از هیچ منبعی برای سیراب کردن او استفاده نخواهم کرد.
گر به بستان شکوفه خواهم شدبیوفایی چو تو نخواهم داد
هوش مصنوعی: اگر بخواهم در باغ شکوفه کنم، نمیخواهم نیز مانند تو بیوفا باشم.
بوسه ای گفته ای، توقف چیست؟یا بده یا بگو، «نخواهم » داد
هوش مصنوعی: بوسهای بین ما رد و بدل شده، حالا دیگر چه نیازی به مکث است؟ یا به من بوسهای بده یا بگو که «نمیخواهم» تا هیچ چیز را از تو نخواهم.
با رخت سوی گل نظر نکنمدل به رنگ و به بو نخواهم داد
هوش مصنوعی: به زیبایی تو نگاه نمیکنم و دلم به رنگ و بوی گل نمیچسبد.
سگ کویت گزید خسرو رابعد ازین هم از او نخواهم داد
هوش مصنوعی: سگ کویتی خسرو را گزید و بعد از این دیگر او را از دست نخواهم داد.