شمارهٔ ۱۰۰۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف ویژگی‌های خوبان و عزیزان می‌پردازد. او می‌گوید که خوبان همچون آتش سوزان و شمشیری تیزند و با زیبایی و گریه دیگران را تحت تأثیر قرار می‌دهند. آنها با چشمان جذاب و ابروان کمانی خود به دل‌ها تیر می‌زنند و هیچ‌کس نمی‌تواند در کنار آنها آرامش یابد. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که عشق و محبت به این خوبان، حتی پس از مرگ نیز همچنان ادامه دارد و بی‌مهرشان، وجود انسان‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
ز من بشنو، ای دل که خوبان چه چیزند؟عزیزان قومند و قومی عزیزند
هوش مصنوعی: ای دل، به من گوش کن و بدان که زیبایان چه ویژگی دارند؛ آنها عزیز و محترم هستند و در میان قوم خود ارزشی ویژه دارند.
به لعل چو آتش جهانی بسوزندبه تیغ مژه خلق را خون بریزند
هوش مصنوعی: اگر لبان سرخ و زیبا مانند آتش باشند، میتوانند جهانی را بسوزانند و اگر مژگان را مانند شمشیری تصور کنیم، میتوانند خون مردم را بریزند.
کمان ابروانند با تیر غمزهبه خون ریختن همچو شمشیر تیزند
هوش مصنوعی: ابروان مانند کمانی هستند که با نگاه و عشوه خود، دل‌ها را هدف قرار می‌دهند و همچون شمشیری برنده درد و غم را به جان میریزند.
بجز دور چشمانش خود کس ندیده ستکه مستان به هشیار مردم ستیزند
هوش مصنوعی: به جز دور چشمانش، هیچ کس دیگری را ندیده است که عاشقان مست به انسانهای هشیار زور می‌زنند.
به چشم آهوانند و مردم به صورتاز آن همچو آهو ز مردم گریزند
هوش مصنوعی: چشمهای آنها مانند چشمان آهوان است و مردم به خاطر زیبایی آنها به خاطرشان نظاره میکنند، اما آنها از انسان‌ها فرار میکنند مانند آهوانی که از انسان‌ها میگریزند.
نشستن بدیشان کجا می توانند؟کسان کز سر دین و دنیا نخیزند
هوش مصنوعی: نشستن در کنار آنها برای چه میتواند ممکن باشد؟ برای افرادی که به خاطر دین و دنیایشان از جا بلند نمیشوند.
نیابند یک ذره بی مهر ایشاناگر خاک خسرو پس از مرگ بیزند
هوش مصنوعی: اگر کسی بدون محبت و دوستی آنها زندگی کند، حتی یک ذره از عشق و محبت را نخواهد یافت، حتی اگر خاک پادشاهی بزرگ پس از مرگ او بر زمین بپاشند.