شمارهٔ ۱۰۳۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و دردهایی است که عشق به همراه دارد. شاعر به توصیف زیبایی های معشوق و تأثیرات آن بر زندگی‌اش می‌پردازد. او نشان می‌دهد که هرچند معشوق ممکن است به او توجه نکند، اما عشق و محبت او همچنان پابرجاست و نمی‌تواند به سادگی فراموش شود. شاعر با استفاده از نمادهایی مانند تیغ، غمزه و ابرو، ناتوانی در رهایی از درد عشق و تأثیرات آن بر زندگی را به تصویر می‌کشد. در نهایت، او بر قدرت عشق و تأثیر آن بر دل و جان خود تأکید می‌کند.
پای ناز ارچه گهی جانب ما نگذاردهم توان زیستن، ار جای به جا نگذارد
هوش مصنوعی: اگر پای ناز تو گاهی به سمت ما نمیآید، باز هم میتوانم زندگی کنم، حتی اگر در هر جا که هستم به یاد تو باشم.
این که هر بار گذارد قدم و زار کشدهم به یکبار همان تیغ چرا نگذارد؟
هوش مصنوعی: هر بار که قدم میزند و به زحمت میافتد، چرا آن تیغ (مشکل) اجازه نمیدهد که از آن عبور کند؟
هیچ رنجیش مباد، ار چه درین بیماریهیچ روزی قدمی جانب ما نگذارد
هوش مصنوعی: هرگز از او ناراحت نباش، هرچند که در این حال و روز هیچگاه گامی به سوی ما برنداشته است.
خود برد اشک به کو درد دل ماش، از آنکآنچه اندر دل ما هست صبا نگذارد
هوش مصنوعی: اشکهای ما را به کوی محبوب ببرد، زیرا نسیم صبحگاهی نمیگذارد آنچه در دل ماست، آشکار شود.
دی به دشنامی ذکرم به زبانش می رفتشکر این لطف رهی جز به دعا نگذارد
هوش مصنوعی: روز گذشته، کسی که به من فحش میداد، در زبانش نامی از من میبرد. در برابر این لطف و توجه، من جز دعا چیزی نداشتم که به او بگویم.
جان ترا سجده کند، ای بت کافر دل و بسهر نمازی که دگر هست روا نگذارد
هوش مصنوعی: ای بت کافر دل، جان من برای تو سجده می‌کند و هیچ نمازی جز این سجده برای تو پذیرفته نیست.
طاق ابروی بلند تو قومی محرابی ستکه درو چشم تو جز خواب قضا نگذارد
هوش مصنوعی: ابروی بلند و قشنگ تو مانند یک محراب است که در آن چشمهای تو فقط خواب سرنوشت را میبینند و اجازه نمیدهند چیز دیگری دیده شود.
غمزه را گوی، گرت کشتن جمعی هوس استکه کسی بهتر ازو حق بلا نگذارد
هوش مصنوعی: اگر هوس کشتن انسانهای بسیاری را داری، بگو که غمزه و ناز را کنار بگذاری، چون هیچکس بهتر از او نمی‌تواند از تو در برابر عواقباش حمایت کند.
سبق بیداد که پیش تو گرفته ست فلکبر رخ خسرو یک حرف خطا نگذارد
هوش مصنوعی: در اینجا اشاره شده است که سرنوشت و تقدیر به ناحق بر سر پادشاهی سایه افکنده و حتی یک کلمه نادرست نمی‌تواند بر چهره او بیافزاید. به نوعی نشاندهندهی قدرت و عظمت پادشاهی است که هیچ اشتباهی نمی‌تواند در اعتبار او تأثیر بگذارد.