شمارهٔ ۱۰۶۹
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به زیبایی‌های طبیعت پس از باران اشاره می‌کند و تجسمی از سرسبزی و شادابی را به تصویر می‌کشد. او همچنین به احساسات عمیق خود اشاره دارد و بیان می‌کند که نگاه کردن به چشمان محبوبش برایش بسیار دلنشین و پرمعناست. شاعر احساس می‌کند که زیبایی چشمان محبوبش از همه زیبایی‌ها بالاتر است و هیچکدام از زیبایی‌های دنیا نمی‌توانند به ارزش عشق و محبت او برسند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که زیبایی‌ها و احساسات عاشقانه‌اش در هیچ مکانی به اندازه‌ی حضور محبوبش حائز اهمیت نیستند.
امروز که از باران شد سبزه رعنا ترسیم و زر گل جمله گشتند به صحرا تر
هوش مصنوعی: امروز به دلیل باران، سبزهها زیباتر و لطیفتر شدهاند. همچنین، گلها به شکلهای مختلفی در صحرا دیده میشوند.
احوال دو چشم من در گریه یکی بنگرچون خانه پر روزن اینجاتر و آنجاتر
هوش مصنوعی: به حال دو چشم من دقت کن که در حال گریه هستند، همانند خانهای که پر از پنجره است و از هر سو میتوان به آن نگاه کرد.
صد جان نه یکی باید تا صرف کنم در رهگردد چو کف پایت در راه تماشاتر
هوش مصنوعی: برای رسیدن به مقصود و تماشای زیبایی‌ها، به جای یک جان، باید چندین جان فدای راه کنم، همانطور که کف پای تو در مسیر زیبایی‌ها خود را نشان میدهد.
آهنگ برون داری، آب است به ره، ای چشمزین راه تفحص کن خشک است زمین یا تر
هوش مصنوعی: ای چشم! در این مسیر از جستجو غافل نشو، آیا زمین خشک است یا تر، چرا که آهنگ خروج در پیش است و آب نیز در راه است.
در سبزه خرامیدن کردی هوس و شستنخود سبزه نخواهد بود از خط تو رعناتر
هوش مصنوعی: در میان چمن و سبزه به زیبایی قدم زدی، اما دلتنگی و شستشوی فکری تو هیچگاه به زیبایی خطی که تو را توصیف می‌کند نخواهد بود.
بالاتر هر جا دو چشم تو همی بینمابروی تو می بینم از چشم تو بالاتر
هوش مصنوعی: هر جا که دو چشم تو را میبینم، ابروی تو را هم مینگرم؛ ابروی تو برای من از نگاه تو مهمتر و برجستهتر است.
خسرو، صفت خوبان می گوی که خود نبوددر هیچ گلستانی بلبل ز تو گویاتر
هوش مصنوعی: خسرو، خوبیهای تو را توصیف کن، چرا که هیچ بلبل در باغی وجود ندارد که صدایش از صدای تو زیباتر باشد.