شمارهٔ ۱۰۷۴
هوش مصنوعی: در این بیتی شاعر به دل خود می‌گوید که از زیبایی‌ها و ظواهر دنیوی فاصله بگیرد و به حقیقتی دیگر فکر کند. او بیان می‌کند که در مسیر غم و عشق، باید از خود غم و پریشانی رها شود و به جای آن، دردی را که با عشق دارد، تحمل کند. همچنین تأکید می‌کند که نباید از زیبایی‌ها فاصله گرفت و در این مسیر به تفکر و عقل توجه کند. در نهایت، شاعر دعوت به نشستن و پذیرش زیبایی‌های زندگی و لذت بردن از آن را دارد.
ای دل، ز بتان دو دیده برگیراندیشه ز عالم دگر گیر
هوش مصنوعی: ای دل، از زیبایی‌های دوتا چشم بگذار و به دنیای دیگری فکر کن.
تا شحنه غم ترا درین راهسر بر نگرفت، پای برگیر
هوش مصنوعی: تا زمانی که غم و اندوه تو را در این مسیر گرفتار نکرده، از این راه برو.
شور و شر بیخودیست اینجابا خود شو و ترک شور و شر گیر
هوش مصنوعی: در اینجا، هیجان و جنجال بیفایده است، بهتر است برای خودت مدتی آرامش و سکوت را انتخاب کنی و از همهی این شلوغیها دور بمانی.
نی نی غلطم که چون اسیراندنباله جعدهای ترگیر
هوش مصنوعی: من اشتباه میکنم که مانند اسیرانی هستم که دنبال موهای بلند و زیبای خود هستند.
گر درد سریت هست از عشقبا درد بساز و ترک سر گیر
هوش مصنوعی: اگر از عشق درد و رنجی به تو رسیده است، با آن درد بساز و از فکر و خیال آن رها شو.
سرباز مکش ز پای خوبانگر بی سپر است، بی سپر گیر
هوش مصنوعی: اگر سربازان را از پای زیبایانی که بدون حفاظ هستند بکشید، بدون شک آنها را در آغوش بگیرید.
خاکی که بر او بتی گذشته ستاز مردم دیده در گهر گیر
هوش مصنوعی: به خاکی که بر آن بت هایی از انسان ها گذشته، بنگر و از آن چیزهای ارزشمند و گرانبهایی بگیر.
خاری که بر او گلی نشسته ستدر دیده میل سرمه برگیر
هوش مصنوعی: اگر در چشمانت خاری وجود دارد که بر روی آن گلی نشسته، پس باید سرمهات را برداشت کنی.
ور عقل رهت زند به کویشترک من مست بی خبر گیر
هوش مصنوعی: اگر عقل تو را به سویش هدایت کند، تو باید از من بادهای بخوری و بیخبر از همه چیز باقی بمانی.
خسرو، بنشین و دختر رزبا خوش پسران سیمبر گیر
هوش مصنوعی: خسرو، به آرامی بنشین و با دختر زیبای گل، به همراه پسران نیکو، خوش بگذران.