شمارهٔ ۱۱۰۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و عاشقی پرداخته و نشان می‌دهد که محبوب برخلاف زیبایی‌های طبیعی مانند نرگس و سنبل، زیبای خاص و منحصر به فردی دارد. شاعر از درد جدایی و هجران می‌گوید و بیان می‌کند که این درد برایش شیرین‌تر از لذت‌های دیگر است. او به شور و شوق عاشقانه‌اش اشاره دارد و از تحصیلات عقلانی در عشق انتقاد می‌کند، زیرا عشق را در مرتبه‌ای بالاتر از عقل می‌داند. در نهایت، شاعر به محبوبش می‌گوید که نباید از نظرات دیگران رنجیده‌خاطر شود، زیرا هیچ‌کس به اندازه او در این دنیا بی‌نظیر نیست.
نه نرگس است ز چشم خوش تو عربده جوترنه سنبل است ز زلف کج تو غالیه بوتر
هوش مصنوعی: چشمهای زیبا و جذاب تو مانند نرگس نیست که به صدا درآید و زلفهای پیچیدهات بوی خوش سنبل را ندارند.
اگر چه سوخت مرا هجر خام و وعده رویتخوشم که دوزخ نقد از بهشت نسیه نکوتر
هوش مصنوعی: هرچند که فراق و جدایی تو مرا بسوزاند، ولی با این حال وعده دیدن روی تو برایم خوشایندتر از عذاب دوزخ است، حتی اگر بخواهم بهشت را به تأخیر بیندازم.
من از قضاست که میرم به بند سلسله مویانبیا که نیست کس از تو به دهر سلسله موتر
هوش مصنوعی: به زودی به دام زیبایی و جذابیت تو میافتم، بیایید که هیچ‌کس در دنیا به اندازه تو زیبا نیست.
به سخت چشمی یاران کشی همیشه چو ترکیکه از گروهه سنگین کند شکار کبوتر
هوش مصنوعی: در موقعیت دشوار، چشم انتظار یاران نیستی و همواره مانند پرندهای هستی که با دقت و کفایت، شکار را دنبال می کند. این وضعیت تو نشان می‌دهد که برای رسیدن به هدف و موفقیت، همیشه باید آگاه و دقیق باشی.
شرابم ار ندهی تیغ ران به خلق که باریز دولت تو کنم ازان دگر شراب گلو تر
هوش مصنوعی: اگر به من شراب ندهی و تیغ مرا برنند تا با دیگران معاشرت کنم، حداقل از لطف تو یک بار دیگر شراب نصیبم کن تا گلوی خود را تر کنم.
مبین که مایه دیوانگیست عشق تو، این بینکه عقل اولین از وی پیاده ایست فروتر
هوش مصنوعی: عشق تو را نباید دلیل دیوانگی دانست، چرا که عقل نخستین نیز تحت تاثیر عشق تو قرار دارد و از آن پیروی می‌کند.
گرت بگوید از آن منی مرنج ز خسروکه نیست زو کسی اندر زمانه بیهده گوتر
هوش مصنوعی: اگر کسی به تو بگوید که من متعلق به او هستم، ناراحت نشو از صحبتهای خسرو، زیرا در جهان هیچ‌کس مانند او وجود ندارد که به این اندازه بیهوده و تند صحبت کند.