شمارهٔ ۱۱۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و احساسات شاعر پرداخته و از تقدیم شادابی و عشق به محبوب صحبت می‌کند. شاعر از معشوق می‌خواهد که باده‌ای بر او بریزد تا غم و دردش را تسکین دهد. او به یاد خاطرات تلخ و دردناک می‌افتد و از همخوانی بین شادی و غم صحبت می‌کند. در نهایت، او به خطراتی که بر سر راه عشقش وجود دارد اشاره می‌کند و می‌خواهد که در این میانه، لحظاتی از خوشی و زیبایی را تجربه کند. شاعر با زبانی ملایم و عمیق، موضوعاتی چون عشق، غم و لذت را به تصویر می‌کشد.
مست من چون جرعه نوشی، باده ای بر من بریزدرد جام خود برین رسوای مرد و زن بریز
هوش مصنوعی: مستم مانند کسی است که جرعهای از شراب نوشیده است، پس بر من باده‌ای بریز تا درد و رنج خود را بر این رسوایی که برای مردان و زنان ایجاد شده، بزنم.
چشم تو مست است، گر کم ایستد ناکرده خونخون من در پیش آن قتال مردافگن بریز
هوش مصنوعی: چشم تو پر از شراب مستی است، اگر زیر پای تو کم بیفتم، بیتردید خون من در برابر آن جنگجوی قوی، بر زمین ریخته خواهد شد.
دشمن جان من است آن غمزه، تا خوش گردد اوآنچه درد من شنیدی پیش آن دشمن بریز
هوش مصنوعی: غمزه و چشمک آن معشوق برای من مثل دشمنی است که زندگی من را تحت تأثیر قرار داده است. تا زمانی که او خوشحال و راضی نشود، من باید تمام درد و غمهایم را پیش او ریزم و آنها را با او در میان بگذارم.
دل شد از تیر غمت روزن چو خواهد رفت جانشربتی از جام خود باری بر آن روزن بریز
هوش مصنوعی: دل از غم تو به شدت زخمی شده است، همچون روزنی که می‌خواهد جان بدهد. وقتی به این روزنه مینگرم، آرزو دارم لبی از جام خود بر آن بریزم.
خلعت رنگی ست واجب، گر کشم بر سر سبونیمه دیگر برین دستار و پیراهن بریز
هوش مصنوعی: اگر بخواهم لباس رنگارنگی بپوشم، باید آن را بر سر سبو بگذارم و نیمه دیگر آن را بر این دستار و پیراهن بریزم.
مست می رفتم، سبو بر سر فتادم، وان شکستتار کم بشکن بدان و خون من بر من بریز
هوش مصنوعی: من در حال مستی به راه میرفتم که ناگهان سبویم بر سرم افتاد و شکست. حالا با کمال افسوس میگویم که نگران نباش، تار آن سبو را نشکن و بگذار خون من بر خودم بریزد.
تیرگی عیش مشتاقان ترا چون روشن استبر دل تاریک خسرو باده روشن بریز
هوش مصنوعی: شادی و لذت عاشقان از عشق تو برای دل تاریک خسرو روشن و واضح است، پس بادهی روشنی را بر دل او بریز.