شمارهٔ ۱۱۶۰
هوش مصنوعی: این شعر به موضوعاتی چون عشق، رفاقت، و دل‌مشغولی‌های عاشقانه می‌پردازد. شاعر از رفاقتی یاد می‌کند که ظاهراً به خوبی دیده می‌شود، اما در دل، دچار سردرگمی و نگرانی است. او به خوابی که معشوق در آن غرق است اشاره می‌کند و بیان می‌کند که با وجود دل‌تنگی، چطور معشوق می‌تواند خواب آرامی داشته باشد.
سپس به صوفیانی اشاره می‌کند که در ظاهر ادعای پرهیزگاری دارند، اما در باطن به عشق و زیبایی مشغول‌اند. شاعر با استفاده از تشبیهات زیبا نشان می‌دهد که عشق او را دچار درد و رنج کرده و یک اشاره از ابروی معشوق برایش کافی است تا دلی آرام نبیند.
در ادامه، ابراز می‌کند که عاشق واقعی در کنجی از غم و خیال است و نه تنها دلش به کسی نمی‌رسد، بلکه هیچ درمانی بهتر از صبر و شکیبایی ندارد. در نهایت، شاعر از معشوق خود درخواست می‌کند که حتی اگر بدخوی باشد، دلش را برنجاند زیرا زیبایی او هر گونه رفتار را قابل تحمل می‌کند.
خوش رفیقی او که گه گه در نظر می آیدشلیک حیرانم که دل بر جای چون می بایدش
هوش مصنوعی: دوستی خوش است که گاهی اوقات در نظر من ظاهر می‌شود، اما من حیرتزدهام که دل باید چگونه در این شرایط باقی بماند.
زلف بر بالین و او در خواب خوش، وه کای رقیببا چنان تشویش دلها خواب چون می آیدش
هوش مصنوعی: با زلفی زیبا بر روی بالین و او در خواب آرامی خوابیده است، وای بر حال رقیب که با وجود چنین دلشورهای خوابش چطور می‌تواند بیاید.
صوفی ما دعوی پرهیزگاری می کندباش تا ساقی مستان روی خود بنمایدش
هوش مصنوعی: صوفی ما ادعای پاکدامنی و پرهیزگاری دارد، اما بهتر است صبر کنیم تا ساقی مستان زیبایی خود را به او نشان دهد.
ساقیا، چون دور گردانی ز خون من بشویآن لب ساغر که لبهای تو می آلایدش
هوش مصنوعی: ای ساقی، وقتی که میچرخانی لیوان را، خون من را بشوی و آن لب لیوان را پاک کن که لبهای تو آن را دچار آلودگی کرده است.
عشق را اسباب خون من همه حاصل شده ستیک کرشمه از سر ابروی تو می بایدش
هوش مصنوعی: عشق تمام دلخوشیها و دل‌مشغولی‌های من را تحت تاثیر قرار داده است و تنها یک ناز و نازککاری از تو کافی است تا این احساس را به اوج برساند.
باغ رو، جانا، که نرگس در هوای روی تستروی گل می بیند، اما دل نمی آسایدش
هوش مصنوعی: برو به باغ، عزیزم، چرا که نرگس به خاطر روی زیبای تو در دلش آرزو دارد، اما دلش آرام نمیگیرد و نگران است.
عاشق مسکین و کنجی و خیالی و غمیچون کند بیچاره، چون دل با کسی نگشایدش
هوش مصنوعی: عاشق بیچارهای که در تنهایی و خیال و غم به سر میبرد، وقتی دلش با هیچکس نگوید چه باید بکند؟
نیست عاشق را دوایی بهتر از صبر و شکیبگر بود دانا، چنین دانم همی فرمایدش
هوش مصنوعی: عاشق برای بهبود حالش هیچ درمانی بهتر از صبر و شکیبایی ندارد، و اگر کسی دانا باشد، این را به خوبی درک می‌کند.
خسروا، دل بد مکن، گر یار بدخویست، ازآنکهر چه با آن روی زیبا می کند، می شایدش
هوش مصنوعی: ای خسرو، دل خود را ناراحت نکن. اگر یاری داری که رفتار خوبی ندارد، این را بدان که او هر کاری که با آن چهره زیبا انجام می‌دهد، به خاطر زیباییاش میپسندند.