شمارهٔ ۱۱۶۳
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از صبح و زیبایی آن اشاره دارد و از ساقی درخواست می‌کند که یک جام شراب بدهد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه، به آتش عشق و احساسات درونش اشاره می‌کند و به تضاد میان حقیقت و دروغ در زندگی می‌پردازد. او تأکید می‌کند که باید از خود درون شناخت پیدا کند و با انتقاد از خود، به اصلاح خویش بپردازد. در نهایت، اشاره به این دارد که برخی روزها به رغم زیبایی، می‌توانند بدی را به همراه داشته باشند و فرد را به افکار پیچیده و دیوانه‌وار دچار کنند.
صبح دولت می دمد از روی آن خورشیدوشدر چنین فرخ صبوحی، ساقیا، یک جام کش
هوش مصنوعی: صبحی فرخنده و خوشحال آغاز میشود و از زیبایی و روشنی آن خورشید، حالا ای ساقی، یک جام برای ما پر کن و به ما بنوشان.
آتش ما کی فرو میرد بدین گونه که میتا خط بغداد دارد ساقی و ما دجله کش
هوش مصنوعی: سوز و آتش احساسات ما به این زودی خاموش نمیشود؛ حالا که ساقی در کنار دجله مشغول ریختن شراب است و ما هم در بغداد از این حال و هوا بهرهمند میشویم.
چون من از بازوی همت روز را بر شب زنمدر نیارم سر به تاج روم و اکلیل حبش
هوش مصنوعی: وقتی که من با تلاش و ارادهام روز را بر شب غلبه میکنم، دیگر احتیاجی به تکیهگاه و زینتهای ظاهری ندارم.
چون مه نخشب بتان خالی نباشند از دروغتا نداری استوار از خود درون آری مکش
هوش مصنوعی: زیبایی و جذابیت مانند ماه است و دروغ در چهرههای زیبا وجود ندارد. برای اینکه بتوانی از درون خود استواری و حقیقت را بیابی، نباید به اشتباهات و فریبهای دیگران توجه کنی.
می که بر ما زهر شد هم تو کنی آب حیاتتا نگیری عیب ما اول بگو یا خود بچش
هوش مصنوعی: بخشی از تجربههای تلخ ما را تو به شیرینی تبدیل کن، اما پیش از اینکه به ما ایرادی بگیری، ابتدا خودت بگذار مزهاش را بچشی یا با ما در این حس شریک شو.
بر لبت گازی زدم، بر دل و دین و خردمهره بر چین، چون که نقش کعبتین آمد دوشش
هوش مصنوعی: بر لب تو بوسهای زدم و بر دل و ایمان و فهمم نقش و نگاری گذاشتم، چون که دو کعبه بر دوش تو نمایان شد.
بهترین روز مرا روز بدی آمد، از آنکهست خسرو شیشه و آن سنگدل دیوانه وش
هوش مصنوعی: بهترین روز من به خاطر آمدن یک روز بد خراب شد؛ چرا که کسی که مورد علاقهام بود، مثل یک شیشه شکننده است و آن شخص سنگدل و دیوانه، باعث آزار و رنجش من شده است.