شمارهٔ ۱۲۴۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و درد و رنجی که از جدایی و معشوق ناشی می‌شود، می‌پردازد. شاعر هر شب با دل خود به یاد محبوب می‌افتد و در عین حال می‌داند که خواب و آرامش برایش ممکن نیست. او از عواطف شدید عاشقانه‌اش صحبت می‌کند و بیان می‌کند که حتی فکر کردن به جدایی و بستن زلف یار برایش سخت است. شاعر همچنین اشاره می‌کند که بدون دوست، نمی‌تواند زندگی کند و در کنجی از غم تنها می‌نشیند. در پایان، او درخواست می‌کند که یاد و نشانه‌هایی از محبوبش به او داده شود تا در غریبستان یادش را حفظ کند. در کل، شعر تجلی احساسات عمیق و ناتوانی در برابر عشق است.
همه شب با دل خود نقش آن دلدار بربندممگر ممکن بود کاین دیده بیدار بربندم
هوش مصنوعی: من هر شب با دل خود تصویر آن معشوق را به یاد میآورم، اما آیا ممکن است که این چشمان بیدارم را ببندم؟
جگر از عاشقی خون گشت و کن زینم نمی بایستمعاذالله کاین تهمت به زلف یار بربندم
هوش مصنوعی: عاشق دردی را متحمل شده و دلش از عشق به شدت آسیب دیده است. او تصریح می‌کند که هیچگاه نمیخواهد به محبوبش اتهامی بزند یا او را متهم کند؛ چرا که این کار را ناپسند و غیرقابل قبول می‌داند.
مژه در چشم من شد خار و خواب از دیده رفت، اکنونمگر کاین رخنه پر فتنه را از خار بربندم
هوش مصنوعی: مژهام در چشمم مانند خار شده و خواب از چشمانم رفته است؛ حالا باید ببینم چگونه میتوانم این زخم و دردی که از زیبایی او به جانم افتاده را درمان کنم.
جهانی بی دوست نتوان دید، بنشینم به کنج غمبه روی خود در این کلبه خونخوار بربندم
هوش مصنوعی: دنیا بدون دوست قابل تحمل نیست، پس در این کلبه غمانگیز اگر تنها بنشینم، میخواهم روی خود را بپوشانم و از همه چیز دوری گزینم.
مگو یاران دیگر ای که جانی و آب و گل خوبانچگونه دل ز جان در صورت دیوار بربندم
هوش مصنوعی: مگو که دوستان دیگر نیکو چه حالی دارند، زیرا چگونه میتوانم از جان خود و زیباییها بگذرم و دل خود را در قالب دیوار محدود کنم؟
غمت گفتم برون ندهم، گشادی چشم از حسرتفرو بستی لبم بی آنکه من گفتار بربندم
هوش مصنوعی: غم تو را با کسی در میان نمیگذارم، چشمانم از حسرت بسته شده و لبم هم بدون اینکه چیزی بگویم، خاموش است.
غباری یادگارم ده ز کوی خود که می خواهمکزین جا در غریبستان عقبی بار بندم
هوش مصنوعی: از تو خواهش دارم که یادگاری از خودت به من بده تا وقتی که بخواهم در دیاری دورتر و غریب زندگی کنم، به یاد و یادگار تو در اینجا بار و بندالم را ببندم.
تو خود را گر نمی دانی مسلمان، گو بدان باریمرا نزدیک شد کز دست تو زنار بربندم
هوش مصنوعی: اگر خود را مسلمان نمیدانی، بدان که من به زودی از تاثیر تو دور خواهم شد و از بند تو آزاد میشوم.
سر زلفی کز او دیوانه شد خسرو به دستم مدهکه تا زان رشته دست عقل دعوی دار بربندم
هوش مصنوعی: سر زلفی که باعث دیوانگی خسرو شده است را به من نده، زیرا میخواهم از آن رشته گرفتنم تا بتوانم دلیل عقلم را به چالش بکشم.