شمارهٔ ۱۴۵۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان احساس ناامیدی و عشق ناکام خود می‌پردازد. او از مشکلاتی که در ارتباط با معشوق خود دارد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که نمی‌تواند به خود بیاید و از عواطفش فرار کند. در عین حال، می‌گوید که به خاطر ضعف و ناتوانی‌اش در چشم دیگران دیده نمی‌شود و نمی‌تواند به عشق خود نزدیک شود. حتی اگر بخواهد نباید به عشق پاسخ دهد، زیرا ناتوانی‌اش او را از عمل بازداشته است. شاعر به صورت استعاری به پیچیدگی‌های عشق و دل‌باختگی اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که در مقابل زیبایی معشوق، دردی را تجربه می‌کند که به مراتب فراتر از توان اوست.
خراب گشتم و با خویش بس نمی آیمکه هیچ با چو تویی هم نفس نمی آیم
هوش مصنوعی: من به شدت دچار مشکل و نابسامانی شدهام و نمیتوانم با خودم کنار بیایم، چه برسد به اینکه با کسی مانند تو که همنفس من باشد، هماهنگ شوم.
تو تیر می زنی از غمزه و من بیدلبه دیده می خورم و باز پس نمی آیم
هوش مصنوعی: تو با نگاه پر از خشم و طعنه خود گویی تیر میزنی و من، با دلی شکسته و بینیاز از بازگشت، این احساس درد را در چشمهایم میریزم.
مرا مگوی «کجایی » من اینکم، لیکنز بس ضعیفم، در چشم کس نمی آیم
هوش مصنوعی: نگو که کجایی؛ من همین جا هستم، اما به خاطر ضعف زیادی که دارم، در نظر کسی دیده نمیشوم.
ز دست جور نمی خواهمت که بینم رویولیک با دل خودکام پس نمی آیم
هوش مصنوعی: من از دست ستم و بدرفتاری تو نمیخواهم که چهرهات را ببینم، اما با این حال، به دل خودم هم اجازه نمیدهم که ستمدیده و خوار شوم.
مرا بر تو گلو بسته می برد زلفتوگر نه من به هوا و هوس نمی آیم
هوش مصنوعی: زلفهای تو چنان مرا گرفتار کرده که اگر این نبود، هرگز زیر تأثیر خواستهها و تمایلات نمیرفتم.
کدام باد به کوی تو می رود هر روز؟که من به همرهی او چو خس نمی آیم
هوش مصنوعی: هر روز کدام نسیم به کوی تو میرسد؟ چرا که من به پیروی از آن نسیم، مانند خس و خاشاک نمیتوانم بیایم.
رقیب تو نه جفا خسته کرد خسرو راچو طوطیم که به چشم مگس نمی آیم
هوش مصنوعی: رقیبت به تو ستم نکرده است، مثل آن که خسرو را خسته کند، من هم مانند طوطی هستم که در نظر مگس اهمیت ندارم.