شمارهٔ ۱۴۹۲ - امیرخسرو دهلوی

زین پس سر آن نیست که من زهد فروشمساقی، قدحی ده که به روی تو بنوشم

جایی که نیرزد به جوی دین درستماین توبه صد جای شکسته چه فروشم؟

بس پیر خرابات که دیدم به شفاعتتا باز گشادند در میکده دوشم

اکنون که سرم شد به در میکده پامالچون بیم دهد محتسب از مالش گوشم؟

بوده ست ز هوش و دلم اندیشه تیمارالمنت لله که نه دل ماند نه هوشم

رفت آن که مصلا به کتف داشتم، اکنونبازیچه گه مغ بچگان شد سر و دوشم

پوشیده بسی خدمت بت کردم و زین پسزنار هوس می کندم، از تو چه پوشم؟

چون باز نیامد ز بت و بتکده خسرواصلاح مزاج سگ دیوانه چه کوشم؟