شمارهٔ ۱۴۹۳ - امیرخسرو دهلوی

گر من به کمند تو گرفتار نباشمافتاده درین سایه دیوار نباشم

آخر ز تو چیزی ست درین سینه، وگرنهچندین به سر کوی تو بیدار نباشم

زنجیر گشایم، ببرد زلف تو، گر مننوبرده آن غمزه خونخوار نباشم

خونها خورم و شکر تو گویم که ازین مییک لحظه ز اقبال تو هشیار نباشم

خوش وقت دلی که بود آزاد که باریمن می نتوانم که گرفتار نباشم

چون خاص خیالت شدم، ای جان و خرد، دورآن به که کنون پهلوی اغیار نباشم

گویند که «خسرو مگری » وای که چندینبیرون نتراود، اگر افگار نباشم