شمارهٔ ۱۶۰۴
هوش مصنوعی: این شعر به نقد رفتارهای ناپسند و ممنوع می‌پردازد و به معشوق هشدار می‌دهد که از کارهای ناپسند و آسیب‌زننده بپرهيزد. شاعر به معشوق می‌گوید که نباید با زیاده‌روی در عشق و جذابیت‌هایش، دل عاشقان را بشکند و آرامش را از آن‌ها بگیرد. او اوضاع را به شب و دزدی تشبیه می‌کند و به او توصیه می‌کند که در این راه نرود و به جای ایجاد فتنه و درد، باید به عشق و محبت بپردازد. شاعر همچنین اشاره می‌کند که هر عملی که منجر به ویرانی دل‌ها یا ایجاد فتنه شود، ناپسند است و بهتر است از آن پرهیز کند. در نهایت، او به حالت درد و بی‌چراغی در زندگی اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که با رفتارهای خود، زندگی دیگران را تحت تأثیر منفی قرار ندهد.
عالم از جام لب خراب مکنتهمت اندر سر شراب مکن
هوش مصنوعی: در دنیا، با زبان آلوده به دروغ و تهمت، درباره چیزهای خوب و زیبا قضاوت نکن.
هر زمان تافته مشو بر ماتو مهی، کار آفتاب مکن
هوش مصنوعی: هر زمان که تو مثل ماه درخشان میشوی، ما را نازک نمیکنی و کاری نکن که مثل آفتاب گرم و سوزان باشی.
با چنان ره مرو به غارت شبکار دزدی به ماهتاب مکن
هوش مصنوعی: به طریقهای نرو که شب را به عنوان فرصتی برای دزدی و غارت بپنداری و به زیباییهای ماه و نور آن آسیب برسانی.
گر چه زان غمزه فتنه شهریامشبی آرزوی خواب مکن
هوش مصنوعی: اگرچه به خاطر نگاه فریبندهات دچار آشفتگی و بدحالیام، اما امشب امیدوار نباش به خواب رفتن و آرامش.
خیمه حسن را به صحرا زنگردن عاشقان طناب مکن
هوش مصنوعی: خیمه زیبایی را در دشت برپا کن و در گردن عاشقان زنجیر نزن.
ور ترا آرزوی کشتن ماستغمزه خود می رود، شتاب مکن
هوش مصنوعی: اگر آرزوی تو این است که ما را به قتل برسانی، عجله نکن چون خودت با نگاه فریبندهات به سوی ما میآیی.
زلف خود را به زیر گوش منهدام ماهی به زیر آب مکن
هوش مصنوعی: موهای خود را به گوشه نگذار، فریبنده و زیبا نباش تا در دام مشکلات نیفتی.
از دهان توام سؤالی هستگر نداری دهن، جواب مکن
هوش مصنوعی: از دهان تو سوالی مطرح شده است، اگر نمیتوانی صحبت کنی، بهتر است پاسخی ندهی.
چشمم از گریه یک زمان بازآخانه مردمان خراب مکن
هوش مصنوعی: چشمم را از گریه یک لحظه بګر و خانه دلهای مردم را خراب نکن.
بی چراغ است خانه خسروهر زمان روی در نقاب مکن
هوش مصنوعی: خانه خسرو هر لحظه تاریک است، پس همیشه چهرهات را پنهان نگهدار.