شمارهٔ ۱۶۹۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و دردناک عاشقانه است. شاعر از نداشتن دیدار معشوق و عواقب ناشی از آن صحبت می‌کند. او می‌گوید که دوری و نادیدن محبوب، حال او را به شدت دچار رنج می‌کند و حتی با وجود تصمیم به عدم دیدن، غم از دست دادن عشق همچنان وجود دارد. شاعر به تضاد بین نادیدن و دیدن معشوق و تاثیر آن بر احوال خود اشاره دارد و به یادآوری لحظات آزاردهنده‌ای که از بهترین یادها تبدیل به درد و رنج شده‌اند، می‌پردازد. در کل، شعر به عمق احساساتی چون عشق، غم و longing (دلتنگی) اشاره دارد.
کارم از دست برفته ست ز نادیدن توزین پس، ای دیده، کجا ما و کجا دیدن تو
هوش مصنوعی: من از عدم دیدنت به شدت دچار مشکل شدهام، پس ای چشمان من، چه راهی وجود دارد که ما و دیدنت را دوباره تجربه کنیم؟
آن کجا وقت که در کوچه ما به جولان رفتندل بدزدیدن و دزدیده به ما دیدن تو
هوش مصنوعی: وقتی دلِ عاشق در کوچه ما به رقص و شادی مشغول است، به ما اجازه میدهد تا نگاهش کنیم و احساساتش را از دور ببینیم.
آن به خونریز خود از چشم رضا دیدن منو آن بر احوال من از چشم جفا دیدن تو
هوش مصنوعی: من به چشم رضا، او را که خونریز است میبینم و تو هم از دیدگاه خود به من نگاه میکنی و حال و روز من را از نظر بیرحمیات مینگری.
حال زار گذر من شب تیره دانیکه چه فرق است ز نادیدن تا دیدن تو
هوش مصنوعی: من در حالتی سخت و ناامید هستم و در دل شب تاریک عاجزانه میفهمم که چه تفاوتی است بین نادیدن و دیدن تو.
خواست خسرو که نبیند غمی، اما چه کنددیدنی بود، نگارا، غم نادیدن تو
هوش مصنوعی: خسرو آرزو داشت که غمی نبیند، اما چه میتواند بکند، چون دیدن تو باعث ناامیدی او شده است.