شمارهٔ ۱۷۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساساتی از دل‌شکستگی و غم را بیان می‌کند. او با اشاره به آرزوهای ناکام و دردهای ناشی از جدایی، از رنج و عذاب خود سخن می‌گوید. باور او این است که در غمِ فراقت محبوب، بسیاری از دل‌ها به درد آمده و از زندگی مأیوس شده‌اند. همچنین، شاعر به زیبایی و سادگی عشق اشاره می‌کند و می‌پرسد چگونه می‌توان با وجود این دردها همچنان به عشق و زیبایی وفادار بود. در نهایت، او با اندوه و غم، مرثیه‌ای برای حال و روز خود می‌سراید.
ای آرزوی دل شکستهما در دل تو شکسته بسته
هوش مصنوعی: ای آرزوی دل شکسته ما، در دل تو نیز درد و غم وجود دارد.
بس دل که به دولت فراقتاز ننگ حیات باز رسته
هوش مصنوعی: بسیاری از دل‌ها به خاطر فراق تو از آلودگیهای زندگی آزاد شده‌اند.
مجروح لبت بسی ست، کس دیدیک خرما را هزار هسته
هوش مصنوعی: زخمی که بر لب توست بسیار است، هیچ کس نمیتواند ببیند که یک خرما هزار هسته دارد.
دل کوفته من چو آهن سردزان گونه که صد شرار جسته
هوش مصنوعی: دل شکسته و خستهام، مانند آهن سرد است. بهگونهای که همانند آتشهایی که گداختهاند، از درون شعلهور میشود.
سروت چو برای جان ما خاستبرخاسته و به جان نشسته
هوش مصنوعی: ثروت هنگامی که به خاطر جان ما به وجود آمد، به ما نزدیک شد و در وجود ما جا گرفت.
اندوه من ار نهند بر کوهکه را بینی کمر شکسته
هوش مصنوعی: اگر غم و ناراحتی من را بر کوهی بگذارند، کسی را نمیبینی که کمرش شکسته باشد.
بر خسرو غمزه ای تمام استشمشیر چرا زنی دو دسته؟
هوش مصنوعی: چرا خنجر را به دو دسته میزنی، وقتی که تمام تیرگیها بر روی خسرو است؟