شمارهٔ ۱۸۰۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی بازی‌های عشق و روابط انسانی می‌پردازد. او با اشاره به زیبایی و جذابیت معشوقه‌ها، از درد و رنج ناشی از عشق سخن می‌گوید. گلایه می‌کند که چرا دلش اجازه نمی‌دهد بر خود ببخشد و از دلتنگی و نارضایتی در عشق رنج می‌برد. شاعر به پیچیدگی‌های عشق و بازی‌های آن اشاره می‌کند و می‌پرسد که آیا این عشق واقعی است یا صرفاً یک بازی است. او همچنین به نگرانی‌های ناشی از پنهان کردن دردهای خود و همچنین به ناپایداری عشق اشاره می‌کند. در نهایت، این شعر هشدار می‌دهد که زندگی واقعی و عشق فراتر از بازی‌های سطحی است و باید با جدیت و توجه بیشتری به آن نگریست.
دلا، با غمزه خوبان چه بازی؟بگو با تیغ خون افشان چه بازی؟
هوش مصنوعی: ای دل، چه کارهایی میکنی با نگاههای فریبندهی زیبایان؟ بگو، با شمشیر خونین چه میکنی؟
مرا گویی که با من بازیی کنکنم، جانا، ولی با جان چه بازی؟
هوش مصنوعی: تو میگویی با من بازی کنی، اما ای عشق، با جان من چه بازی میتوان کرد؟
ز جان سیر آمدستم من، وگرنهمرا با آن لب و دندان چه بازی؟
هوش مصنوعی: از زندگی و دلمشغولیها خسته شدهام و اگر نه، وجود تو با آن لبها و دندانهایت برایم چه جذابیتی دارد؟
تفحص کن که حال کشتگان چیست؟چه رانی مرکب و چوگان چه بازی؟
هوش مصنوعی: بنگر که حال آن کسانی که جانشان را از دست دادهاند چگونه است. چه کسی را بر اسب میرانند و چه بازیهایی در حال انجام است؟
چرا بر خود نمی بخشایی، ای دلبر کافر مسلمانان چه بازی؟
هوش مصنوعی: چرا خودت را نمیبخشی؟ دلِ تو، ای دل، چه بازیهایی با کافر و مسلمانان می‌کند؟
چو پوشی درد خود از بیم جانیچنین عشقی، بگو، پنهان چه بازی؟
هوش مصنوعی: اگر درد خود را از ترس جان پنهان کنی، بفرما، چه بازی پنهانی در دل داری؟
نه از یارست خوشتر، آنکه بینینه از عشق است بهتر، آنچه بازی؟
هوش مصنوعی: چیزی که از دیدن یار زیباتر است، وجود ندارد و هیچ چیز بهتر از عشق نیست. آنچه در زندگی به عنوان بازی و سرگرمی میشناسیم، به چنین احساساتی نمیرسد.
مکن خسرو که بازی نیست این کارترا با ساقی سلطان چه بازی؟
هوش مصنوعی: خسرو، این کار تو با ساقی سلطان بازی نیست و نباید به راحتی با آن برخورد کنی.