غزل شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: این متن شاعرانگی از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید. شاعر خود را به عنوان خدای محبوب می‌بیند و می‌گوید که وجود او وابسته به محبوب است و محبوب نیز برای اوست. هدف او هدایت و راهنمایی دیگران است و خود را پیشوای قافله عاشقان معرفی می‌کند. او به عشق، نور و میهمانی در عرصه لامکان اشاره دارد و می‌گوید که تحت این قبه هیچ خانه‌ای ندارد جز آنکه در عرش و جایگاه بالای خود زندگی می‌کند. شاعر همچنین به پرواز در لامکان و دوری از خاک و مادیات اشاره می‌کند. به طور کلی، این نوشته نوعی ابراز عشق عمیق و الهام بخشی از وجود و مقام انسانی در ارتباط با معشوق است.
بندهٔ او من و او خدای منست من برای وی و او برای منست
هوش مصنوعی: من به او تعلق دارم و او معبود من است. من برای او زندگی میکنم و او نیز برای من وجود دارد.
مقصد اصلی ندای کنم سایر خلق چون صدای منست
هوش مصنوعی: من هدفم این است که ندا و فریاد من، همچون صدای دیگران، مورد توجه قرار گیرد و در میان آنها شنیده شود.
هادی این رهم صلا بزنید هر کرا پیرو هدای منست
هوش مصنوعی: ای کسانی که در مسیر هدایتم قدم گذاشتهاید، به ندای من پاسخ دهید و پیرو من باشید.
میروم بر براق عشق سوار قبهٔ آسمان درای منست
هوش مصنوعی: من به عشق سوار بر اسبی نورانی میروم، و قبهٔ آسمان در اختیار من است.
پیشوا و امام قافله ام همهٔ خلق در قفای منست
هوش مصنوعی: من راهنمای قافلهای هستم که همه مردم در پی من حرکت میکنند.
آفتاب سپهر امر منم خلق را نور از ضیای منست
هوش مصنوعی: من منبع نور و روشنایی هستم و تمامی موجودات از نور وجود من بهرهمند میشوند.
فلک از های و هوی من در رقصدر ملک نیز های های منست
هوش مصنوعی: جهان به خاطر نالهها و سر و صدای من در حال رقص و جنب و جوش است. صدای من به حدی بلند و تاثیرگذار است که در همه جا شنیده میشود.
هر چه در عالم کبیر بود جمله در جبّه و ردای منست
هوش مصنوعی: هر چیزی که در جهان بزرگ وجود دارد، همگی در پوشش و لباس من نهفته است.
آفرینش اگر کلان ور خرد همه در سایه لوای منست
هوش مصنوعی: هرچه که در جهان بزرگ یا کوچک وجود دارد، همه تحت حمایت من قرار دارند.
زیر این قبه نیست خانهٔ من عرصهٔ لامکان سرای من است
هوش مصنوعی: زیر این سقف، خانهٔ من نیست؛ بلکه مکان واقعی من جایی فراتر از این دنیاست.
غربت افکنده است بر خاکم صدر ایوان عرش جای من است
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر احساس تنهایی و غریبی را در زندگی خود بیان می‌کند و اشاره می‌کند که با وجود این غریبی، مقام و جایگاه بلندی (مانند صدر ایوان عرش) را برای خود متصور است. به نوعی، او با وجود دوری از مبدأ و امکانات، به عظمت و شکوه خود آگاه است.
سرو پرواز لامکان دارم کره چرخ بند پای من است
هوش مصنوعی: من به مانند سروی بلند و آزاد هستم که در فضایی بیکران پرواز می‌کند و در عین حال، زمین زیر پای من به شکل یک چرخ گردان است.
چون شدم گرم این سخنها گفتبا من آنکس که رهنمای من است
هوش مصنوعی: وقتی در این موضوع غرق شدم، آن کسی که راهنمای من است با من صحبت کرد.
فیض بس زین بلند پروازی این صفتهای اولیای من است
هوش مصنوعی: عظمت و بلندی پروازی که در فیض وجود دارد، نشانه ویژگیهای برتر و شگرف اولیای من است.