غزل شمارهٔ ۶۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تمایل و اشتیاق خود اشاره می‌کند. او به دنبال لذت و زیبایی‌هایی مانند ماه و زلف محبوب است و آرزو دارد که در کنار محبوبش باشد. او از مستی و خوشی در شب‌های طولانی صحبت می‌کند و خواهان شادی و سرگرمی است. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که تنها چیزی که در زندگی می‌خواهد، همین آرزوهای عاشقانه و شاداب است.
صنمی ماه رو هوس دارمدو بدو روبرو هوس دارم
هوش مصنوعی: من آرزوی دیدن چهرهای زیبا را دارم و دوست دارم با او رو در رو ملاقات کنم.
جای دل تا بیابم از زلفشجستن موبمو هوس دارم
هوش مصنوعی: میخواهم جایی پیدا کنم که از موهای او بگریزم و دلم برای این کار تنگ است.
اینچنین صحبتی هوس دارممی و جام و سبو هوس دارم
هوش مصنوعی: من تمایل دارم درباره این موضوع صحبت کنم و دوست دارم که می و جام و سبو در این گفتگو حضور داشته باشد.
هر دو سر مست چون شد از بادهنعرهٔ های و هو هوس دارم
هوش مصنوعی: وقتی هر دو طرف مست میشوند، به خاطر نوشیدن شراب، صدای شوروغوغا و هیجان را دوست دارم.
همه شب مست تا سحر گشتندر بدر کو بکو هوس دارم
هوش مصنوعی: تمام شب را به طور مستی تا سپیدهدم در کوچهها و خیابانها در جستجوی چیزی هستم که آرزویش را دارم.
می کشیدن بنغمهٔ دف و نیبر سر چار سو هوس دارم
هوش مصنوعی: دلم می‌خواهد صدای دلنشین دف و نی را در چهارراهها بشنوم.
فیض چیزی دگر اگر خواهدمن همین آرزو هوس دارم
هوش مصنوعی: اگر بخواهد خیری دیگر به من برسد، فقط همین آرزوی باطنی را خواهانم.