غزل شمارهٔ ۶۷۰ - فیض کاشانی

اگر بدیم و گر نیک خاکسار توایمفتاده بر ره تو خاک رهگذار توایم

بلندی سرما خاکساری در تستبنزد خلق عزیز بم از آنکه خوار توایم

توئی قرار دل ما اگر قراری هستو گر قرار نداریم بیقرار توایم

بسوی تست بهر سو که میکنیم سفربهر دیار که باشیم در دیار توایم

اگر اطاعت تو میکنیم مخلص توو گر کنیم گناهی گناه کار توایم

بهر چه در دل ما بگذرد تو آگاهیاگر ز خلق نهانیم آشکار توایم

ز کردهای بد خویشتن بسی خجلیمبپوش پردهٔ عفوی که شرمسار توایم

اگر چه نامه سیاهیم از اطاعت توچو فیض دشمن دیویم و دوستدار توایم

بگوش هوش شنیدم که هاتفی میگفتغمین مباش که ما یار غمگسار توایم