غزل شمارهٔ ۷۷۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق عمیق و دلدادگی شاعر به محبوب است. شاعر از درد و رنجی که به خاطر دوری محبوب متحمل می‌شود سخن می‌گوید و از آن می‌گوید که زندگی‌اش بدون عشق محبوب meaningless است. او از نور و زیبایی محبوب صحبت می‌کند که در دلش تابیده و باعث لرزش وجودش شده، و به چالش‌های عاطفی‌اش اشاره می‌کند که بیخود و آشفته‌اش کرده است. شاعر از انتظار و آرزوی خبری از محبوب می‌گوید و به خاک و خون غلطیدن در مسیر او را توصیف می‌کند. در نهایت، او به این نکته اشاره دارد که عشقش همیشگی و ازلی بوده و این محبت در وجودش جا گرفته است.
گرد جهان گردیده من چون روی تو نادیده منز آنروز اسباب جهان جز عشق تو نگزیده من
هوش مصنوعی: من برای دیدن تو در تمام جهان سفر کردهام، اما چون نمیتوانم چهرهات را ببینم، خود را گم کردهام. از آن روز به بعد، هیچ چیز جز عشق تو برایم ارزش ندارد.
از پرتو نور رخت تابی فتاده در دلمکز هستیش چون کوه طور بر خویشتن لرزیده من
هوش مصنوعی: جلوه نور صورت تو در دلم تأثیری عمیق گذاشته است، بهگونهای که از وجود این احساس شدید، من چون کوه طور از ترس لرزان شدهام.
آیا چه مستیها کنم آندم که برگیری نقابچون بیخود و آشفته‌ام روی ترا نادیده من
هوش مصنوعی: چه کارهای عجیبی ممکن است در آن لحظه انجام دهم وقتی که تو نقابت را کنار میزنی. در حالتی از غفلت و بیخبری، چهره تو را نمیبینم.
از حسن پیداگشت عشق از عشق پیداگشت حسناز حسن اگر نازیده تو از عشق هم نازیده من
هوش مصنوعی: زیبایی موجب بروز عشق می‌شود و عشق هم زیبایی را نمایان می‌کند. اگر تو از زیبایی خود نکالی، من نیز از عشق خود نخواهم کاست.
از بهر آن گاهی مگر روزی ز من گیری خبرشبها بسی در کوی تو در خاک و خون غلطیده من
هوش مصنوعی: شاید روزی خبری از من بگیری، در حالی که من شبها در کوی تو به خاک و خون افتادهام.
تا بو که تو یادم کنی گوشی بفریادم کنیبر آستانت روز و شب زاریده و نالیده من
هوش مصنوعی: به یاد تو همیشه در کنار درت، روز و شب ناله و زاری میکنم، تا اینکه تو به یادم بیفتی و صدایم را بشنوی.
از دیده‌ام خون شد روان آهم گذشت از آسمانبا من همان هستی چنان چیزی چنین نشنیده من
هوش مصنوعی: چشمم پر از اشک شده و آهی که میزنم، به آسمان میرود و از آنجا پاسخ میگیرد. اما من هیچ وقت چیزی را مانند این احساس نکردهام.
خاک رهت با من نما تا سازم آن را توتیابهر تماشای رخت روشن کنم زان دیده من
هوش مصنوعی: خاک راه تو را به من نشان بده تا بتوانم آن را برای تماشای چهرهات به صورت پودر دارویی درآورم و از چشمانم روشنایی بگیرم.
مهرت بجان فیض جا کرده است در روز ازلتا بوده مهر و بوده جان مهرت بجان ورزیده من
هوش مصنوعی: عشق و محبت تو از ابتدای خلقت در وجودم ریشه دوانده و از آن زمان تا به امروز، این احساس در وجود من زندگی کرده و پرورش یافته است.