غزل شمارهٔ ۷۸۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس عاشقانه و longing (دلتنگی) گوینده نسبت به محبوبش می‌پردازد. او از محبوب می‌خواهد که نزدیکش بنشیند و آرامش و امنیت را برای او به ارمغان بیاورد. همچنین اشاره می‌کند که محبوبش مونس و دلدار اوست و تمام جوانی و وجودش به او وابسته است. در نهایت، او از محبوب می‌خواهد که در کنار او بماند تا بتواند آرامش روحی پیدا کند و به عشقش بپردازد.
بنشین سرو روانم بنشینبنشین راحت جانم بنشین
هوش مصنوعی: بنشین و آرامش من را فراهم کن، ای زیبا و سرزنده، بنشین تا از این آرامش بهرهمند شوم.
بنشین مونس دیرینه منبنشین تازه جوانم بنشین
هوش مصنوعی: بنشین کنار من ای همراه قدیمی، بنشین و با من باش ای جوان تازه نفس، بنشین و بگذار در کنار هم لحظاتی را بگذرانیم.
بنشین مایهٔ آشفتگیمبنشین امن و امانم بنشین
هوش مصنوعی: بنشین و آرامش من باش، همچنین نشانهای از خیالم که به هم ریخته است.
بنشین کفر من و ایمانمبنشین نار و جنانم بنشین
هوش مصنوعی: بنشین و تماشا کن که چگونه شک و ایمان من در مقابل هم قرار دارند، بنشین و ببین که آتش و بهشت من چگونه در دل من درگیرند.
بنشین مکسب و سودا گریمبنشین سود و زیانم بنشین
هوش مصنوعی: بنشین و درباره تجارت و کسب و کارم صحبت کن، بیا تا درباره سود و زیان من گفتوگو کنیم.
بنشین حاصل و محصول دلمبنشین جان و جهانم بنشین
هوش مصنوعی: بنشین و از میوههای دل من لذت ببر، ای جان و دنیای من، بنشین و کنار من باش.
دل ز من بردی و جان میخواهیای بقربان تو جانم بنشین
هوش مصنوعی: دل مرا به دست آوردی و جانم را میطلبی، ای عزیزم، جانم را برای تو فدای تو میکنم، بیا و بمان.
ای تو در جان و دلم جا کردهوی تو عمر گذرانم بنشین
هوش مصنوعی: ای تو که در وجود و قلبم منزلگاه شدهای، بگذار این عمر را در کنار تو بگذرانم.
بنشین تا بخود آید دل فیضتا که جان بر تو فشانم بنشین
هوش مصنوعی: بنشین و آرامش کن تا دل به خود بیاید و بتوانم از جانم برای تو بگذارم.