غزل شمارهٔ ۸۸۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف تجربیات عاشقانه خود می‌پردازد. او از درد و رنجی که معشوقش به او می‌آورد صحبت می‌کند و به نوعی احساس می‌کند که این دردها و خیانت‌ها به نوعی درمان او هستند. شاعر دل‌بردن و جان فدای معشوق شدن را بیان می‌کند و از تغییراتی که عشق در زندگی‌اش ایجاد کرده، می‌گوید. در نهایت، او به تاثیرات عمیق عشق بر وجود خود و سوختن فیض زندگیش در این آتش اشاره می‌کند.
ایکه درد مرا دوا کردیوعده قتل را وفا کردی
هوش مصنوعی: تو که به درد من رسیدگی کردی و وعدهای که دربارهی کشتنم داده بودی، به حقیقت تبدیل کردی.
تیر بر دل زدی و بر جان خوردشد صواب آنچه را خطا کردی
هوش مصنوعی: تو با تیر خود به دل من زدی و درد بر جانم نشسته است، اما به همین خاطر، آنچه که نادرست انجام دادهای، درست جلوه می‌کند.
دل ربودی و جان فدای تو شدهر دو کارم بمدعا کردی
هوش مصنوعی: دلم را دزدیدی و جانم به خاطر تو فدای تو شد، و هر دو کار من را به خواستهات انجام دادی.
کردی از خرمیم بیگانهباغم و دردم آشنا کردی
هوش مصنوعی: تو باعث شدی که من از خوشحالی دور شوم و حالا دلم پر از درد و غم شده است.
غمزه‌ات کرد رخنه در دل مندر دل من بغمزه جا کردی
هوش مصنوعی: نگاه زیبایت به دلم نفوذ کرد و در آنجا جا خوش کردی.
یک نگاهت مرا ز من بستدمی ندانم دگر چها کردی
هوش مصنوعی: نگاه تو باعث شد که تمام وجودم را از دست بدهم و نمیدانم بعد از آن با من چه کردهای.
فیض را سوختی در آتش عشقبود و همیش را فنا کردی
هوش مصنوعی: شما به خاطر عشق، نعمتی را که داشتید از بین بردید و همواره به فنا واگذار کردید.