رباعی شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر این هستند که به جای جستجوی ارتباطات دنیوی و وابستگی به دیگران، بهتر است که در تنهایی و دور از حواشی زندگی کنیم. این شاعر به دنبال آرامش در انزواست و از جستجوی درمان یا راه حل از دنیای خارج پرهیز می‌کند. در نهایت، او از گوش دادن به سر و صدای دنیای زمانه پرهیز می‌کند و این را خوشایندتر می‌داند.
در گوشهٔ انزوا خزیدن خوش ترپیوند ز غیر حق بریدن خوشتر
هوش مصنوعی: پناه بردن به گوشهای از تنهایی و دوری از جمع و انزوا، برایم خوشایندتر است از اینکه ارتباطم را با غیر حق قطع کنم.
ای فیض مکن علاج گوشت زنهارکافسانه دهر ناشنیدن خوشتر
هوش مصنوعی: ای نعمت، لطفاً درمان درد مرا نکن! بهطوری که داستانهای بیاساس زمان را نشنیده بگیر، زیرا این داستانها بهتر از درمان من هستند.