رباعی شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت رهایی از وابستگی‌های دنیوی و پیوندها اشاره دارد. بی‌نیازی از دنیا و فراموشی اندیشه‌های مادی، منجر به رسیدن به آرامش و خوشبختی واقعی می‌شود. در نهایت، دست کشیدن از تعلقات دنیا و رسیدن به یک زندگی معنادار و سرشار از آرامش، از نظر شاعر خوشتر است.
زین دار فنا پای کشیدن خوشترپیوند ز این و آن بریدن خوشتر
هوش مصنوعی: ترک دنیا و زرق و برق آن و دست کشیدن از تعلقات، برای انسان دلپذیرتر است از اینکه بخواهد درگیر روابط و وابستگی‌های مختلف شود.
دل کردن از اندیشهٔ دنیا خالیدر عاقبت کار رسیدن خوشتر
هوش مصنوعی: رها کردن افکار دنیوی و آزاد شدن از آنها در پایان کار، خوشایندتر است.