تناجی
فیض کاشانی

رباعی شمارهٔ ۲۲

گه در غزلم سخن کشد جانب رازگاهی به قصیده میشود دور و دراز
نازم به رباعی سخن کوته کنتا باز شود به حرف لب بندد باز